11 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (11 daplot.) – samodzielny pododdział artylerii przeciwlotniczej Wojska Polskiego.

Organizacja Dywizjon został sformowany w IV kwartale 1937 w koszarach na Zajezierzu w garnizonie Dęblin. Od maja 1939 stacjonował w nowych koszarach w StężycyRozkazy Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 4934/tj. z 23 września 1937 roku i L.dz. 7026/tj. z 27 października 1937.. 23 listopada 1937 szef Administracji Armii przydzielił uzbrojenie dla dwóch baterii półstałych – armaty przeciwlotnicze wz. 97/25 kalibru 75 mm. Później zorganizowana została trzecia bateria motorowa, uzbrojona w armaty przeciwlotnicze wz. 36 kalibru 40 mm. Dowódcą i organizatorem dywizjonu był major Roman Niemczyński. 21 grudnia 1938 na stanowisko dowódcy dywizjonu został wyznaczony major Wiktor Bogucki. Pod względem fachowego wyszkolenia i inspekcji pododdział podlegał początkowo dowódcy 11 Grupy Artylerii, później Grupy Artylerii Przeciwlotniczej, a tuż przed wybuchem wojny – dowódcy 1 Grupy Artylerii PrzeciwlotniczejDo 20 maja 1938 była to 11 Grupa Artylerii. Od 22 sierpnia 1939 dywizjon był podporządkowany dowódcy 1 Grupy Artylerii Przeciwlotniczej.. Żołnierze dywizjonu nosili na kurtkach munduru odznaki pamiątkowe artylerii przeciwlotniczej z wybitym numerem dywizjonu.

Mobilizacja Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z uzupełnionym planem mobilizacyjnym „W” dowódca dywizjonu był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji niżej wymienionych jednostek artylerii przeciwlotniczej, wpisanych na jego tabelę mob.: dowództwo dyonu półstałego artylerii plot. nr 111, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 111, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 112, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 113, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 114, bateria motorowa artylerii plot. typ A nr 2, bateria motorowa artylerii plot. typ A nr 22. Dywizjon nie był oddziałem gospodarczym, dlatego pod względem mobilizacji materiałowej był przydzielony do 28 pułku artylerii lekkiej. Wszystkie jednostki były mobilizowane niejawnie (w alarmie), w grupie jednostek oznaczonych kolorem brązowym (podgrupa 2 – OPL).

23 sierpnia 1939 zarządzona została mobilizacja całej grupy brązowej (bez podgrupy 4). Rozpoczęcie mobilizacji wyznaczono na godz. 6.00 24 sierpnia.

Do obrony mostów na Wiśle, węzła kolejowego i Bazy Lotniczej w Dęblinie oraz Głównej Składnicy Uzbrojenia nr 2 w Stawach została zorganizowana Grupa OPL pod dowództwem podpułkownika Ireneusza Kobielskiego, w składzie: dowództwo dyonu półstałego artylerii plot. nr 111 – mjr art. Wiktor Bogucki, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 111 – kpt. adm. (art.) Marian Nawrocki, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 112 – por. art. Julian Kazimierz Trybalski, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 113 – ppor. art. Mirosław Grzegorz Jędrzejczak, bateria półstała artylerii plot. 75 mm typ II nr 114 – kpt. art. Kazimierz Franciszek Kociuba, bateria motorowa artylerii plot. typ A nr 2 – por. art. Alfred Adam Słociński, pluton artylerii plot. Bazy Lotniczej Dęblin [nr 182] – por. pil. Jerzy Antonowicz, kompania km plot. typ B nr 15 (mobilizowana przez 15 pp w Dęblinie) – kpt. piech. rez. Jan Kocioł, kompania km plot. typ B nr 16 (mobilizowana przez 15 pp w Dęblinie) – por. rez. Jerzy Pańkowski.

Żołnierze dywizjonu Obsada dywizjonu 23 marca 1939 dowódca dywizjonu – mjr art. Wiktor Bogucki adiutant – por. art. Julian Kazimierz Trybalski pomocnik dowódcy ds. gospodarczych – por. art. Henryk Marczak oficer mobilizacyjny – por. art. Zbigniew Stanisław Piórecki oficer techniczny – kpt. adm. (art.) Marian Nawrocki dowódca plutonu łączności – ppor. art. Wojciech Stanisław Przyczynek dowódca 1 baterii – por. art. Alfred Adam Słociński dowódca plutonu – ppor. art. Włodzimierz Lisowski dowódca 2 baterii – kpt. art. Kazimierz Franciszek Kociuba dowódca 3 baterii – kpt. art. Jerzy Michał Offmański dowódca plutonu – ppor. art. Mirosław Grzegorz Jędrzejczak

Żołnierze dywizjonu – ofiary zbrodni katyńskiej

Nazwisko i imięstopieńzawódmiejsce pracy przed mobilizacjązamordowany Syrop FryderykKsięgi Cmentarne – wpis 3594.porucznik rezerwyprawnikbank w ?Katyń

Przypisy

Bibliografia

Eugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936-1939. Próby modernizacji i rozbudowy, Wydawnictwo MON, wyd. I, Warszawa 1964 Polska artyleria przeciwlotnicza w wojnie obronnej 1939 r. Sprawozdanie dowódcy Obrony Przeciwlotniczej Kraju, płk dypl. Włodzimierza Juliusza Ludwiga z działalności w czasie wojny, opracowanie Mieczysław Lipiński i Zbigniew Moszumański, „Przegląd Historyczno-Wojskowy” 2004, nr 4 (204).

Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Dęblinie Kategoria:Dywizjony artylerii przeciwlotniczej II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1937 Kategoria:Polskie jednostki artylerii przeciwlotniczej rozwiązane w 1939