Potencjał wody, potencjał wodny, Ψw – molarna entalpia swobodna cząsteczek wody w układzie. Pojęcie stosowane w fizjologii roślin dla wyrażenia zdolności komórki do pochłaniania wody na zasadzie osmozy. Wartość wyraża się w lub Pa.
Dla czystej wody pod ciśnieniem 0,1 MPa oraz komórkach w pełni nasyconych wodą (turgor) jest równy zero, co jest maksymalną wartością dla tej wielkości pod normalnym ciśnieniem. Podniesienie ciśnienia podwyższa potencjał, a obecność substancji rozpuszczonych obniża go. Woda przepływa z roztworu o wyższym potencjale do roztworu o niższym potencjale, tak więc ruch wody zgodnie z malejącym potencjałem wody odbywa się od roztworu glebowego poprzez korzenie (z miękiszu do ksylemu dzięki dośrodkowemu aktywnemu transportowi jonów, co powoduje parcie korzeniowe), łodygę i liście do atmosfery. Największa różnica potencjałów występuje między liściem a atmosferą.
Związki z innymi wielkościami Wyraża się wzorem:
gdzie: – potencjał chemiczny wody w roztworze, – potencjał chemiczny czystej wody, – molowa objętość wody.
Składają się nań: potencjał osmotyczny Ψs, potencjał ciśnieniowy Ψp, potencjał matrycowy Ψm.
Ma przeciwny znak do siły ssącej komórki. Jest różnicą ciśnienia hydrostatycznego i ciśnienia osmotycznego. Zależy od ciśnienia osmotycznego, turgorowego i siły napięcia powierzchniowego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gospodarka wodna roślin