Jan Budych IV (ur. 27 grudnia 1885 w Dąbrówce Wielkopolskiej, zm. 1945 w Bergen-Belsen) – rolnik, polski aktywista narodowy w międzywojennych Niemczech.
Życiorys Jan Budych był współorganizatorem Banku ludowego i jednym z organizatorów polskiej szkoły w Dąbrówce Wielkopolskiej. Był także prezesem lokalnego oddziału Związku Polaków w Niemczech. 15 grudnia 1937 r. został wybrany na walnym zebraniu do Rady Naczelnej związku i reprezentował w nim wraz z Teofilem Rosenthalem tereny pogranicza. Dzięki swojej aktywności nazywany był ironicznie w tajnych niemieckich raportach policyjnych „Polskim królem”, a ze względu na liczną rodzinę Budychów dodawano mu przy nazwisku rzymską cyfrę IV. W wyborach do władz samorządowych w Rzeszy niemieckiej z 1932 r. Budych kandydował wraz z ks. Maksymilianem Grochowskim, Janem Cichym i Zygfrydem Noryśkiewiczem do sejmiku prowincjonalnego okręgu złotowskiego z polskiej listy nr 7.„Polak w Niemczech” nr. 7, 1932 Jego podpis widniał na memoriale Związku Polaków w Niemczech skierowanym do kanclerza III Rzeszy Adolfa Hitlera z protestem przeciw prześladowaniom polskiej mniejszości. Więziony przez hitlerowców w Sachsenhausen, w marcu 1945 r. przewieziony do Bergen-BelsenRyszard Hajduk, Stefan Popiołek „Encyklopedia, która się nie ukazała”, Wyd. Śląsk, Katowice 1970, skąd już nie wrócił, a wszelki ślad po nim zaginął.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi – pośmiertnie w 1946 roku
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Polska Niezwykła
Kategoria:Członkowie Związku Polaków w Niemczech (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary KL Bergen-Belsen Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Zmarli w 1945