Pułk Artylerii Nadbrzeżnej (panadDz. Rozk. MSWojsk. Nr 41 z 18 października 1921 roku, poz. 750, Minister Spraw Wojskowych zmienił skrót nazwy Pułku Artylerii Nadbrzeżnej z „pan” na „panad”.) – oddział artylerii nadbrzeżnej Wojska Polskiego.
Historia pułku W październiku 1920 roku, w Pucku, rozpoczęto formowanie pułku artylerii nadbrzeżnej. Proces ten został zakończony w połowie następnego roku. Wówczas zorganizowany został II dywizjon. W czerwcu pułk otrzymał działa rosyjskie (sześć 150 mm haubic i sześć 105 mm armat), a w lipcu I dywizjon dyslokowany został ze Swarzewa do Rumi. Z dniem 1 lipca 1921 roku zorganizowana została szkoła podoficerska. Jednostka podporządkowana została dowódcy Wybrzeża Morskiego.
Brak funduszów na zakup artylerii nadbrzeżnej i środków na utrzymanie oddziału spowodował rozwiązanie pułku. 14 grudnia 1921 roku powołana została komisja likwidacyjna pułku. Pod koniec lutego 1922 roku jednostka została rozformowana.
Organizacja pułku Dowództwo pułku w Pucku przy ówczesnej ul. Hallera dowódca pułku - płk Wiktor Cieśliński (do 25 X 1921 → dowódca Kadry MW)
I dywizjon w Swarzewie (od VII 1921 w Rumi) bateria bateria
II dywizjon w Pucku bateria bateria bateria salutacyjna
III dywizjon dowódca dywizjonu - kpt. Eugeniusz Iwanowicz 3 bateria artylerii ciężkiej w Redzie 6 bateria artylerii ciężkiej w Małym Kacku 7 bateria polowa ruchoma na Oksywiu
Szkoła podoficerska w hotelu „Vossa” w Pucku
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jednostki wojska przydzielone do Marynarki Wojennej Kategoria:Pułki artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Pucku Kategoria:Historia Redy Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1920 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1922