Warsonofiusz, imię świeckie Anatolij Władimirowicz Sudakow (ur. 3 czerwca 1955 w Malinowce) – rosyjski biskup prawosławny, sprawujący od 2014 r. urząd metropolity petersburskiego i ładoskiego.
Życiorys Wczesna działalność Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu szkoły średniej przez rok pracował jako robotnik w fabryce cegieł oraz listonosz. W latach 1973–1975 odbywał zasadniczą służbę wojskową. W listopadzie 1975 udał się do Sierdobska, gdzie poznał archimandrytę Modesta (Kożewnikowa); jego przykład sprawił, iż Anatolij Sudakow wstąpił do moskiewskiego seminarium duchownego. Ukończył je w 1979. Od października 1977 przebywał w ławrze Troicko-Siergijewskiej; 30 marca 1978 złożył wieczyste śluby zakonne przed jej przełożonym, archimandrytą Hieronimem (Zinowiewem). 27 kwietnia tego samego roku arcybiskup dmitrowski Włodzimierz wyświęcił go na hierodiakona, zaś 26 listopada 1978 – na hieromnicha. W 1982 hieromnich Warsonofiusz został podniesiony do godności ihumena. W tym samym roku duchowny podjął studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej, które ukończył w 1986. Po uzyskaniu dyplomu został skierowany do eparchii penzeńskiej i sarańskiej. W latach 1986–1988 był proboszczem parafii Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Kuźniecku, zaś od 1988 do 1991 – soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Penzie. Od 1987 był archimandrytą.
Biskup W 1990 arcybiskup penzeński Serafin polecił jego kandydaturę na pierwszego ordynariusza nowo tworzonej eparchii sarańskiej i mordowskiej. Została ona przyjęta przez patriarchę moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II. 8 lutego 1991 miała miejsce chirotonia archimandryty Warsonofiusza na biskupa sarańskiego i mordowskiego. Na terenie eparchii biskup założył w ciągu kolejnych lat ponad 200 parafii i założył bądź reaktywował 14 monasterów. W lutym 2001 został podniesiony do godności arcybiskupiej.
W 2009 r. została mu powierzona funkcja kanclerza Patriarchatu Moskiewskiego (dosł. zarządzającego sprawami) będąc tym samym stałym członkiem Świętego Synodu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. 1 lutego 2010 otrzymał godność metropolity.
Od maja 2011 do października 2011В праздник Покрова Пресвятой Богородицы Предстоятель Русской Церкви совершил Литургию в соборе Христа Спасителя г. Калининграда и возглавил хиротонию архимандрита Вениамина (Кириллова) во епископа Ардатовского и Атяшевского pełnił obowiązki locum tenens nowo powstałej eparchii ardatowskiejЖУРНАЛЫ заседания Священного Синода от 30 мая 2011 года, zaś od października 2011 stał na czele metropolii mordowskiejЖУРНАЛЫ заседания Священного Синода от 5–6 октября 2011 года.
W 2014 mianowany metropolitą petersburskim i ładoskimУдовлетворено прошение митрополита Санкт-Петербургского Владимира о почислении на покой. W 2019 r. zrezygnował z funkcji kanclerza Patriarchatu Moskiewskiego.
Odznaczenia Świeckie Order Przyjaźni (2002) Medal jubileuszowy „300 lat Rosyjskiej Floty” Medal „Za zasługi w przeprowadzeniu wszechrosyjskiego spisu powszechnego” (2002)
Cerkiewne Order Świętego Księcia Daniela Moskiewskiego II klasy (2008) Order Świętego Sergiusza Radoneżskiego II i III klasy Order Świętego Włodzimierza III klasy
Przypisy
Bibliografia Biogram w serwisie Patriarchatu Moskiewskiego
Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni (Federacja Rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Sergiusza Radoneżskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Księcia Daniela Moskiewskiego Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy Ławry Troicko-Siergijewskiej Kategoria:Eparchia sarańska i mordowska Kategoria:Urodzeni w 1955