Poliarchia (gr. poli – wiele, arche – władza) – pojęcie stworzone w roku 1953 przez politologa i socjologa Roberta Dahla na określenie nowoczesnej demokracji. Demokracja zapewnia obywatelom możliwość realnego uczestnictwa w polityce. Fundamentalną rolę odgrywa w niej rywalizacja polityczna. Demokracja jest stanem idealnym, a więc nieosiągalnym, można do niego jedynie dążyćD. Robertson, Słownik polityki, Sic!, Warszawa 2009,s. 326..
Poliarchia wyznacza instytucjonalne minimum dla funkcjonowania demokracjiA. Heywood, Politologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011, s. 40.:
Wybieralni przedstawiciele Wolne, uczciwe i częste wybory Wolność słowa Wolność stowarzyszania się Wolny dostęp do różnorodnych źródeł informacji Inkluzywne obywatelstwo (zobacz: ekskluzja) Instytucje polityczne zależne od wyborców
Czynniki stabilizujące: Niewykorzystywanie przemocy w celu zdobycia władzy Pluralistyczne społeczeństwo Ograniczona możliwość występowania różnic kulturowych Obywatelska kultura polityczna Odpowiednie środowisko międzynarodowe
Przypisy
Bibliografia B. Nowotarski, W kierunku modelu demokratycznej konsolidacji, „Nauki Społeczne“, 2, 2011, s. 177.
Kategoria:Demokracja