Mrówczyk białobrzuchy (Gymnopithys leucaspis) – gatunek małego ptaka z rodziny chronkowatych (Thamnophilidae). Zasiedla północno-zachodnią część Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy opisał Philip Lutley Sclater w 1855 roku, nadając mu nazwę Myrmeciza leucaspis. Holotyp pochodził z Villavicencio w Kolumbii. Obecnie gatunek ten zaliczany jest do rodzaju Gymnopithys. W starszym ujęciu systematycznym do G. leucaspis zaliczano 9 podgatunków, 5 z nich (te występujące na zachód od Andów aż po Honduras w Ameryce Centralnej) wydzielono do odrębnego gatunku o nazwie mrówczyk dwubarwny (G. bicolor).
Podgatunki i zasięg występowania Obecnie wyróżnia się cztery podgatunki G. leucaspis: G. l. leucaspis (P.L. Sclater, 1855) – wschodnia Kolumbia G. l. castaneus J.T. Zimmer, 1937 – wschodni Ekwador i północno-wschodnie Peru G. l. peruanus J.T. Zimmer, 1937 – północne Peru G. l. lateralis Todd, 1927 – północno-zachodnia brazylijska Amazonia.
Morfologia Długość ciała wynosi 13,5–14,5 cm, masa ciała 28–34 g. Nie występuje dymorfizm płciowy. Wierzch ciała brązowy, gardło białe, wierzch głowy szary. Zależnie od rejonu występowania jasność boków i skrzydeł zmienia się.
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia mrówczyka białobrzuchego są dolne piętra wilgotnych lasów równikowych oraz stare lasy wtórne. Ptaki tego gatunku chodzą za mrówkami wojownicami, zjadając wypłoszone przezeń owady, pająki, a nawet małe gady i płazy.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mrówczyka białobrzuchego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chronkowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1855 roku Kategoria:Taksony opisane przez Philipa Lutleya Sclatera