Oficerska Szkoła Łączności im. Bolesława Kowalskiego (OSŁ) – szkoła wojskowa Sił Zbrojnych PRL

Formowanie thumb|250 px|Sieradz – w tych koszarach stacjonowała Oficerska Szkoła Łączności Przewodowej Szkoła została utworzona rozkazem Naczelnego Dowódcy WP z 19 października 1944 w Zamościu. Do jej formowania wykorzystano 67 Samodzielny Zapasowy Batalion Łączności Armii Czerwonej, Szkołę Radiową Sztabu Partyzanckiego i Oddział Łączności Centralnej Szkoły Podchorążych. Szkoła etatowo miała: 236 oficerów, 90 podoficerów, 132 szeregowych oraz 800 słuchaczy-podchorążych. Do października 1945 szkoła wykształciła 836 absolwentów. W październiku 1945 OSŁ została przeniesiona do Sieradza. W ramach szkoły utworzono Kurs Doskonalenia Oficerów Łączności dla 60 słuchaczy. W czerwcu 1950 szkołę rozformowano. W jej miejsce powstały Oficerska Szkoła Łączności Przewodowej w Sieradzu i Oficerska Szkoła Łączności Radiowej w Zegrzu.

Oficerska Szkoła Łączności Przewodowej (OSŁP) została zorganizowana w oparciu o kadrę i bazę sprzętową rozwiązanej OSŁ. W związku z redukcją sił zbrojnych szkoła w 1955 została rozformowana. W ciągu pięciu lat szkołę ukończyło 1087 słuchaczy.

Oficerska Szkoła Łączności Radiowej (OSŁR) powołana została rozkazem MON nr 050/Org. z 6 czerwca 1950 w oparciu o szkolny pułk radio w Zegrzu. Zgodnie z etatem liczyła ona: 277 wojskowych i 93 kontraktowych pracowników stanu stałego oraz 360 podchorążych i 100 oficerów – słuchaczy stanu zmiennego. W ciągu 5 lat istnienia szkołę ukończyło 1248 podchorążych.

W styczniu 1956 r. Oficerska Szkoła Łączności Radiowej została przemianowana na Oficerską Szkołę Łączności. Etat szkoły przewidywał 340 wojskowych i 123 kontraktowych pracowników stałego stanu osobowego oraz 650 podchorążych. W 1967 r. szkołę przekształcono w Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Łączności.

Kierunki kształcenia Słuchacze OSŁ kształceni byli w następujących specjalnościach: profil dowódców plutonów i dowódców radiolinii – technik radiokomunikacji o specjalności eksploatacja urządzeń radiokomunikacyjnych profil radiotechniczny – technik o specjalności radiomechanika profil telekomunikacji – technik o specjalności eksploatacja urządzeń teletechnicznych łączeniowych.

Struktura OSŁ (1956) komenda wydział ogólny wydział techniczny wydział polityczny sekcja finansowa jednostki dydaktyczne cykl taktyki ogólnej cykl taktyki łączności cykl telefoniczno-telegraficzny cykl radio i elektrotechniki cykl służby ruchu radio cykl polityczny cykl ogólnokształcący poligon szkolny batalion podchorążych kurs doskonalenia oficerów łączności kompania poligonowa kompania techniczna

Komendanci OSŁ ppłk Mikołaj Mackiewicz (1944–1946) płk Michał Ratuszniakow (1946–1949) płk Michał Janiszewski (1949–1950) płk Edward Gierasimczyk (1956–1967) OSŁP ppłk Jan Klusik (1950–1951) płk Stefan Maksymin (1951–1954) ppłk Bronisław Krynicki (1954–1955) OSŁR płk Wiktor Zarucki (1950–1951) płk Paweł Wołodin (1951–1952) płk Mikołaj Rossowski (1952–1953) płk Edward Gierasimczyk (1953–1956)

Przypisy

Bibliografia

Krzysztof Winiarski: Oficerskie szkoły łączności w Zegrzu (1950–1969), Zeszyty Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki 2005, nr 1.

Oficjalna strona internetowa 15 SBWD (Historia)

Kategoria:Wojsko Polskie w Sieradzu Kategoria:Oficerskie szkoły ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Wojska łączności ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1956 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1967