Oleg Wołkow, właśc. Oleg Wasilijewicz Osugin (ur. w Petersburgu, zm. 10 lutego 1996 w Moskwie) – rosyjski pisarz, publicysta i tłumacz.
Spędził 27 lat w więzieniach, obozach i na zesłaniu. Autor głośnych wspomnień obozowych W otchłani.
Życiorys i twórczość Ojciec Wołkowa, Wasilij Aleksandrowicz był dyrektorem Izby Rosyjskich zakładów bałtyckich roślin. Matka Aleksandra Arkadjewna – pochodziła z rodu admirałów Łazariewych, była wnuczką admirała i dowódcy Floty Czarnomorskiej Mikołaja I, Michaiła Łazariewa.
Oleg kategorycznie potępiał rewolucję. Od początku do połowy lat 30. Wołkow był więźniem obozu koncentracyjnego SŁON (Sołowiecki Obóz Specjalnego Przeznaczenia) na Wyspach Sołowieckich, a później obozu Uchta-Peczora (UchtPetschLag) w Komi ASRR. Przeżył łącznie ponad ćwierć wieku w sowieckich obozach karnych i na emigracji.
Jego powieści, opowiadania, eseje, szkice były publikowane w samizdacie: Chur, nakazał (1976), Na końcu drogi (1978), Każdy kamień w nim żyje. Z historii na ulicach Moskwy (1985), Wszyscy w odpowiedzi (1986), W cichej, bocznej (1987), Wiek nadziei i wywala (1989), Dwa stolicy (1994) i wiele innych.
Jego głównym dziełem autobiograficznym jest W otchłani. Jest to świadectwo dramatu i martyrologii inteligencji, włościaństwa i prześladowanych narodów. Książka powstała na początku lat 60., ale nie mogła być wydana przez Aleksandra Twardowskiego, ówczesnego redaktora naczelnego pisma Nowy Mir. Wysłana potajemnie za granicę, książka ukazała się po raz pierwszy w języku rosyjskim we Francji (1987), po francusku jako Les ténèbres. Autor otrzymał za nią liczne nagrody krajowe i zagraniczne, m.in. rząd francuski przyznał mu tytuł kawalera orderu za zasługi w sztuce i literaturze. Dopiero w 1989 roku książka mogła zostać wydana w ZSRR.
Wołkow zajmował się też tłumaczeniem literatury francuskiej: Cywilizacji Greckiej A. Bonnarda, wspomnień Z przeszłości. W okresie międzywojennym Herriota, Renoir Jean Renoir, prac Zoli i Balzaca.
W 1993 otrzymał Nagrodę Specjalną im. Aleksandra Sergejewitscha Puszkina (od ).
Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie.
Bibliografia Wielka Encyklopedia Powszechna PWN , Raphael Utz (Hrsg.): Sowjetische Verbrechen und russische Erinnerung: Orte – Akteure – Deutungen. 2014 Thomas Grob, Boris Previšic, et al.: Erzählte Mobilität im östlichen Europa: (Post-)Imperiale Räume zwischen Erfahrung und Imagination (Kultur – Herrschaft – Differenz). 2013 (online)
Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Rosyjscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie