Sędziowie ( szofetim) – zwierzchnicyHebrajskie słowo szofet () ma znaczenie znacznie szersze, niż polskie słowo „sędzia”. Por. ludu starożytnego Izraela przed epoką królów. Wierzono, że Jahwe powoływał ich do wybawiania ludu.
Okres sędziów bywa liczony od czasów Otniela do czasów proroka Samuela i trwał ok. 150 lat. Bóg wybierał sędziów z różnych plemion izraelskich, które mieszkały w różnych częściach Kanaanu. Prawdopodobnie większość z nich przynajmniej przez pewien czas działała równocześnie z innym sędzią. Opis ich działalności występuje głównie w Księdze Sędziów i 1. Księdze Samuela.
Spośród 12 sędziów wymienianych przez Księgę Sędziów, tradycyjnie wyróżnia się 6 sędziów „większych” (Otniel, Ehud, Barak i Debora-prorokini, Gedeon, Jefte i Samson) oraz 6 „mniejszych” (Szamgar, Tola, Jair, Ibsan, Elon i Abdon). Wydaje się, że Szamgar jako jedyny z sędziów „mniejszych” brał udział w jakiejkolwiek wojnie.
Funkcja izraelskiego sędziego miała swój odpowiednik także w Fenicji. Tyr nie zawsze był rządzony przez królów, ale też szereg sędziów (fen. szofetim). Również w Kartaginie dwaj najwyżsi urzędnicy posiadali taki tytuł (sufeci).
Tabela zbierająca informacje o poszczególnych Sędziach, wymienionych w Księdze Sędziówna podstawie: M.A. Tabet, Introducción al Antiguo Testamento. Palabra, Madryt 2008, s. 291:
SędziaPlemięNajeźdźcaLata walkLata pokoju OtnielJudyAramejczycy840 EhudBeniaminaMoabici1880 SzamgarSyn AnataFilistyni Debora i BarakNaftalegoKananejczycy2040 GedeonManassesaMadianici740 TolaIssachara23 JairManassesa22 JefteManassesa lub GadaAmmonici186 IbsanZabulona7 ElonZabulona10 AbdonEfraima8 SamsonDanaFilistyni4020
Zobacz też Inskrypcja z Chirbet Qejafa
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Sędziowie starożytnego Izraela Kategoria:Stary Testament