Raimonds Vējonis (ur. 15 czerwca 1966 w Ostrowie) – łotewski polityk, inżynier i biolog, współprzewodniczący Partii Zielonych, minister środowiska (2002–2011) i obrony (2014–2015), poseł na Sejm. W latach 2015–2019 prezydent Łotwy.
Życiorys W 1989 ukończył studia na wydziale biologii Uniwersytetu Łotwy w Rydze. Następnie kształcił się w instytucie inżynierii wodnej i inżynierii środowiska na Uniwersytecie Technologicznym w Tampere i na wydziale inżynierii środowiska Uniwersytetu Technicznego w Tallinnie. W 1995 uzyskał magisterium na wydziale biologii macierzystej uczelni w Rydze.
W latach 1987–1989 pracował w szkole średniej w Madonie jako nauczyciel biologii, następnie był wicedyrektorem regionalnej rady do spraw ochrony środowiska w Madonie (1989–1996), a także dyrektorem tożsamej instytucji dla regionu Rygi (1996–2002). Od 1997 do 2002 reprezentował państwo we władzach spółki „Getliņi Eko”. Brał udział w licznych projektach państwowych i samorządowych poświęconych ochronie środowiska. Zasiadał również w zarządzie portu Skulte (1997–1998, 2000–2002).
W 1990 dołączył do Łotewskiej Partii Zielonych, od 2003 do 2015 pełnił funkcję współprzewodniczącego tej partii. W latach 1990–1993 sprawował mandat radnego rady miejskiej Madony. Od 7 listopada 2002 do 16 stycznia 2003 pełnił funkcję ministra ochrony środowiska i rozwoju regionalnego, od 16 stycznia 2003 do 1 stycznia 2011 był ministrem środowiska w kilku kolejnych gabinetach. W okresie od 22 marca 2010 do 20 maja 2010 wykonywał czasowo obowiązki ministra rozwoju regionalnego i samorządności. 6 stycznia 2011 został ponownie ministrem ochrony środowiska i rozwoju regionalnego. Funkcję tę pełnił do 25 października 2011.
W 2006 i 2010 wybierany do Sejmu z ramienia Związku Zielonych i Rolników, z mandatów rezygnował w związku z pełnieniem funkcji rządowej. W 2011 został posłem na Sejm XI kadencji, stając na czele podkomisji ds. bałtyckich. 22 stycznia 2014 objął stanowisko ministra obrony w pierwszym rządzie Laimdoty Straujumy. Ponownie wybrany w tym samym roku do Sejmu, po czym objął dotychczasową funkcję rządową w drugim rządzie Laimdoty Straujumy.
3 czerwca 2015 został wybrany na prezydenta Łotwy. Został zaprzysiężony na ten urząd 8 lipca 2015. Jego kadencja upłynęła 8 lipca 2019.
Życie prywatne W 1986 zawarł związek małżeński z Ivetą Vējone, z którą ma dwóch synów.
Odznaczenia Order Trzech Gwiazd II klasy (Łotwa, 2015) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Norwegia, 2015) Kawaler Krzyża Wielkiego Udekorowany Wielką Wstęgą Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2018) Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy (Ukraina, 2018) Order za Wybitne Zasługi (Słowenia, 2019) Medal Rady Bałtyckiej (2013)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łotwy w Rydze Kategoria:Łotewscy ministrowie obrony Kategoria:Łotewscy nauczyciele Kategoria:Łotewscy samorządowcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Księcia Jarosława Mądrego Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Norwegia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem za Wybitne Zasługi (Słowenia) Kategoria:Politycy Łotewskiej Partii Zielonych Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Prezydenci Łotwy Kategoria:Urodzeni w 1966 Kategoria:Ludzie związani z Madoną