Sum elektryczny (Malapterurus electricus) – gatunek ryby sumokształtnej (Siluriformes) z rodziny Malapteruridae, charakteryzującej się możliwością wytwarzania napięcia elektrycznego 300–400 V. Był znany już w starożytnym Egipcie.
Zasięg występowania Afryka – w Nilu i w jeziorze Czad. Preferuje wody stojące i wolno płynące o słabej przezroczystości. Spotykany wśród skał i korzeni.
Charakterystyka Ciało wydłużone, cylindryczne, obłe, o szarobrązowym ubarwieniu. Głowa masywna, nieznacznie spłaszczona grzbietobrzusznie, oczy małe, pysk zaokrąglony z szeroko rozstawionymi otworami nosowymi. Otwór gębowy zaopatrzony w trzy pary wąsików – dwie po bokach i jedna na podbródku. Brak płetwy grzbietowej, występuje natomiast przesunięta daleko w tył płetwa tłuszczowa. Pozostałe płetwy zaokrąglone, bez kolców. Sum elektryczny osiąga maksymalną długość 1,2 m i masę ciała do 25 kg. Od pozostałych przedstawicieli rodzaju Malapterurus różni się szerokością otworu gębowego i długością pyska.
Narządy elektryczne umieszczone są w tkance pod skórą i stanowią jedną czwartą masy ciała. Rozłożone są wokół tułowia, od głowy do nasady ogona, najwięcej w części brzusznej ciała. Narządy elektryczne sumów powstały z tkanki łącznej i mogą wytworzyć napięcie 300–400 V.
Tryb życia W ciągu dnia ukrywa się, żeruje nocą. Badania Mollera (1995) wykazały, że ryba stosuje różne taktyki posługiwania się narządami elektrycznymi w zależności od sytuacji. Inaczej zachowuje się atakując zdobycz, a inaczej w obronie i przy rozpoznawaniu otoczenia. Sumy elektryczne mają słaby wzrok. Podobnie jak u strętwy, starym osobnikom suma wzrok całkowicie zanika. Żywią się rybami paraliżowanymi impulsami elektrycznymi. Biologia rozrodu tego gatunku jest bardzo słabo poznana.
Zagrożenia dla człowieka Pomimo wysokiego napięcia, jakie może wytworzyć sum elektryczny, nie zanotowano przypadków śmiertelnego porażenia w kontakcie z człowiekiem.
Znaczenie gospodarcze Sumy elektryczne są poławiane lokalnie, w niektórych regionach uważane za przysmak. Młode osobniki są spotykane w dużych akwariach.
Zobacz też węgorz elektryczny drętwowate elektrolokacja
Przypisy Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
Bibliografia
Kategoria:Malapteruridae Kategoria:Ryby elektryczne Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku