mały|Zdjęcie lotnicze rzeki: w miejscach ciemniejszych woda jest głębsza Ploso – zagłębienie w dnie rzeki między dwoma bystrzami o znacznie spokojniejszej wodzie, w którym przepływ jest laminarny, czasem praktycznie niezauważalny. Ploso zwykle powstaje na skutek erozji u podnóża brzegu podcinanego przez meander. Może też powstać przy przeszkodzie, np. powalonym pniu drzewa. W profilu podłużnym dno jest wklęsłe. Górna część plosa, przez którą nie przechodzi nurt rzeki, to zatoń.
Na dnie plosa może utrzymywać się woda o kilka stopni chłodniejsza niż przy powierzchni, co umożliwia występowanie gatunków zimnolubnych.
Nazwę ploso stosuje się również jako określenie dającej się wyodrębnić części jeziora.
Przypisy
Bibliografia Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, WSiP, Warszawa, 1985, s.143,
Kategoria:Locja Kategoria:Potamologia