Christin Elizabeth Cooper (ur. 8 października 1959 w Los Angeles) – amerykańska narciarka alpejska, wicemistrzyni olimpijska i trzykrotna medalistka mistrzostw świata.
Kariera Na arenie międzynarodowej Christin Cooper po raz pierwszy pojawiła się w sezonie 1976/1977. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 18 stycznia 1977 roku w Schruns, gdzie zajęła czternaste miejsce w slalomieSpokesman-Review: Lise-Marie wins slalom, Associated Press, 20 stycznia 20 1977, str. 39 . Już osiem dni później w Crans-Montana zdobyła pierwsze pucharowe punkty, zajmując w tej samej konkurencji dziesiąte miejsce.
Przełom w jej karierze nastąpił w sezonie 1980/1981, kiedy po raz pierwszy stanęła na podium zawodów pucharowych. Dokonała tego 21 stycznia 1981 roku w Crans-Montana, gdzie była druga w kombinacji, ulegając tylko Erice Hess ze Szwajcarii. W kolejnych startach jeszcze siedmiokrotnie stawała na podium, co dało jej czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Była także szósta w klasyfikacji giganta oraz druga w klasyfikacji slalomu, przegrywając tylko z Hess. Rok wcześniej brała udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie byłą siódma w gigancie oraz ósma w slalomie.
Sezon 1981/1982 był najlepszym w jej karierze. W Pucharze Świata sześć razy stawała na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 21 grudnia w Saint-Gervais-les-Bains wygrała kombinację, a 23 stycznia w Berchtesgaden oraz 27 marca 1982 roku w Montgenèvre była najlepsza w slalomie. W klasyfikacji generalnej była trzecia, plasując się za Eriką Hess oraz Irene Epple z RFN. Trzecie miejsce zajęła także w klasyfikacji slalomu, a w klasyfikacjach giganta i kombinacji była piąta. Na przełomie stycznia i lutego 1982 roku wzięła udział w mistrzostwach świata w Schladming, gdzie zdobyła trzy medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w kombinacji, w której lepsze były tylko Erika Hess oraz Francuzka Perrine Pelen. Dwa dni później wywalczyła srebrny medal w gigancie, rozdzielając na podium Hess oraz Ursulę Konzett z Liechtensteinu. Na koniec zajęła także drugie miejsce w slalomie, plasując się 0,33 sekundy za Hess i 0,03 sekundy przed Włoszką Danielą Zini.
Kolejne zwycięstwo odniosła 17 grudnia 1982 roku w Piancavallo, gdzie była najlepsza w kombinacji. Tego samego dnia była też trzecia w slalomie, a 23 stycznia 1983 roku w Saint-Gervais-les-Bains była druga w gigancie. Jednak pod koniec stycznia, podczas treningów w Les Diablerets Cooper wypadła z trasy i złamała kość piszczelową, co wykluczyło ją z reszty startów w sezonie 1982/1983Lewiston Morning Tribune: Cooper's crash rated as one of the best, Associated Press, 23 lutego 1983, str. 4C . W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie dwunaste miejsce.
Do startów wróciła w sezonie 1983/1984. Na podium stawała dziewięciokrotnie, w tym 7 marca 1984 roku w Lake Placid odniosła swoje ostatnie zwycięstw, wygrywając giganta. Dziesięć dni później w Jasnej po raz ostatni stanęła na podium zawodów pucharowych, zajmując trzecie miejsce w slalomie. W klasyfikacji generalnej była tym razem szósta, a w gigancie zajęła drugie miejsce za Hess. W lutym 1984 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie była druga w gigancie. Po pierwszym przejeździe Cooper zajmowała pierwsze miejsce, z przewagą 0,10 sekundy nad swą rodaczką, Debbie Armstrong. W drugim przejeździe osiągnęła siódmy czas, co dało jej jednak drugi łączny wynik i srebrny medal. Ostatecznie o 0,40 sekundy przegrała z Armstrong, a o 0,02 sekundy pokonała brązową medalistkę, Perrine Pelen z Francji. Na tej samej imprezie wystartowała także w slalomie, jednak nie ukończyła pierwszego przejazdu i nie była klasyfikowana.
Po zakończeniu kariery sportowej pracowała jako komentatorka zawodów narciarstwa alpejskiego dla stacji CBS i NBC. W trakcie igrzysk olimpijskich w Soczi w 2014 roku Cooper spowodowała kontrowersje, przeprowadzając wywiad ze zdobywcą brązowego medalu w supergigancie, Bode Millerem. Cooper wypytywała Millera o jego zmarłego brata, przez co zawodnik popłakał się przed kamerąNBC reporter badgers Bode Miller about dead brother till he cries (Video) .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 7. 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 +3,05 Hanni Wenzel 8. 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 +4,19 Hanni Wenzel 2.15px 13 lutego 1984 Sarajewo Gigant 2:20,98 +0,40 Debbie Armstrong DNF1 13 lutego 1984 Sarajewo Slalom 1:36,47 - Paoletta Magoni
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF2alpineskiworld.net: 03.02.1978. Garmisch Slalom, women 3 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 - Lea Sölkner 23.alpineskiworld.net: 04.02.1978. Garmisch Giant Slalom, women 4 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 +6,65 Maria Epple 7. 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 +3,05 Hanni Wenzel 8. 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 +4,19 Hanni Wenzel 3.15px 31 stycznia 1982 Schladming Kombinacja 8,99 pkt +11,97 pkt Erika Hess 2.15px 2 lutego 1982 Schladming Gigant 2:37,17 +0,78 Erika Hess 2.15px 6 lutego 1982 Schladming Slalom 1:41,60 +0,33 Erika Hess
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1976/1977: 35. sezon 1977/1978: 18. sezon 1978/1979: 21. sezon 1979/1980: 18. sezon 1980/1981: 4. sezon 1981/1982: 3. sezon 1982/1983: 12. sezon 1983/1984: 6.
Miejsca na podium Crans-Montana – 21 stycznia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce Crans-Montana – 21 stycznia 1981 (slalom) – 2. miejsce Les Diablerets – 31 stycznia 1981 (slalom) – 2. miejsce Zwiesel – 3 lutego 1981 (slalom) – 3. miejsce Zwiesel – 8 lutego 1981 (kombinacja) – 3. miejsce Furano – 13 marca 1981 (gigant) – 3. miejsce Furano – 15 marca 1981 (slalom) – 2. miejsce Wangs-Pizol – 25 marca 1981 (gigant) – 2. miejsce Oberstaufen – 9 lutego 1982 (gigant) – 2. miejsce Saint-Gervais – 21 grudnia 1981 (kombinacja) – 1. miejsce Berchtesgaden – 23 stycznia 1982 (slalom) – 1. miejsce L’Alpe d’Huez – 21 marca 1982 (gigant) – 3. miejsce Montgenèvre – 27 marca 1982 (slalom) – 1. miejsce San Sicario – 25 marca 1982 (gigant) – 3. miejsce Piancavallo – 17 grudnia 1982 (kombinacja) – 1. miejsce Piancavallo – 17 grudnia 1982 (slalom) – 3. miejsce Saint-Gervais – 23 stycznia 1983 (gigant) – 2. miejsce Sestriere – 14 grudnia 1983 (kombinacja) – 3. miejsce Haus – 22 grudnia 1983 (gigant) – 3. miejsce Maribor – 15 stycznia 1984 (slalom) – 3. miejsce Limone Piemonte – 23 stycznia 1984 (slalom) – 3. miejsce Saint-Gervais – 29 stycznia 1984 (gigant) – 2. miejsce Mont-Sainte-Anne – 4 marca 1984 (supergigant) – 3. miejsce Lake Placid – 7 marca 1984 (gigant) – 1. miejsce Waterville Valley – 11 marca 1984 (gigant) – 3. miejsce Jasná – 17 marca 1984 (gigant) – 3. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Amerykańscy narciarze alpejscy Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Lake Placid 1980) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1984 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Ludzie urodzeni w Los Angeles