Fiterały – widoczne pod mikroskopem części torfu będące szczątkami roślin, które odznaczają się największą odpornością na rozkład. Do podstawowych fiterałów zalicza się: liście i części liści, szczątki roślinne o różnym kształcie i dobrze widocznej strukturze tkankowej (np. epiderma i martwica korkowa), wydłużone utworzy cylindryczne jak fragmenty korzeni i łodyg, szczątki bryłowate o słabo zachowanej budowie komórkowej zwidocznym poprzecznym kreskowaniem i tkanką przewodzącą (drewno).
Odrębną grupę fiterałów stanowią składniki torfu powstałe na skutek fuzynizacji, który to proces przebiega w środowisku utleniającym pod wpływem bakterii aerobowych i grzybów. Są to przeważnie substancje zżelifikowane o dużej zawartości pierwiastka C.
Zobacz też macerały
Bibliografia Frankiewicz J.K, w: Surowce mineralne świata A. Bolewski (red.), Wydawnictwo Geologiczne, 1980, s. 197. Kruszewska K., Dybova-Jachowicz S., Zarys petrologii węgla, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 1997.
Kategoria:Petrologia węgla