Wyrtgeorn (żył w XI wieku) – książę słowiański.
Życiorys Zgodnie z przekazem kroniki Florencjusza z Worcester z początków XII wieku Wyrtgeorn miał być królem Słowian i teściem Haakona, syna jarla Eryka z LadeE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, s. 43.. Według tegoż kronikarza Wyrtgeorn miał poślubić siostrę króla Danii i Anglii Knuta Wielkiego, a więc córkę Swena Widłobrodego. Żona księcia jest identyfikowana ze wspomnianą w Liber vitae siostrą Kanuta, ŚwiętosławąR.T. Prinke, Świętosława, Sygryda, Gunhilda. Tożsamość córki Mieszka I i jej skandynawskie związki, [w:] „Roczniki Historyczne”, t. LXX (2004), Poznań – Warszawa 2004, s. 102.. Pochodzenie Wyrtgeorna nie jest znane. Zdaniem badaczy Wyrtgeorn był księciem pomorskim lub obodrzycko-wagryjskim. Bywa utożsamiany ze wspomnianym w 1026 na dworze króla Kanuta Wrytsleofem. Inne hipotezy głoszą, jakoby Wyrtgeorn był Brytem lub następcą BurysławaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, s. 43, przyp. 45..
Zgodnie ze wzmianką Florencjusza Wyrtgeorn miał z siostrą Kanuta córkę Gunhildę, wydaną w 1029 za jarla norweskiego Haakona, a następnie hrabiego angielskiego Haralda Thorkelssona.
Przypisy
Bibliografia
Prinke R.T., Świętosława, Sygryda, Gunhilda. Tożsamość córki Mieszka I i jej skandynawskie związki, [w:] „Roczniki Historyczne”, t. LXX (2004), Poznań – Warszawa 2004, , s. 102.
Kategoria:Władcy dawnych Słowian Kategoria:Zmarli w XI wieku