Kraskówka azjatycka (Eurystomus orientalis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krasek (Coraciidae). Występuje w Himalajach, południowych Indiach, południowo-wschodniej i wschodniej Azji, północnej, wschodniej i południowo-wschodniej Australii, na Nowej Gwinei, Archipelagu Bismarcka i Wyspach Salomona. Nie jest zagrożona.
Systematyka Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Karol Linneusz w 1766 w 12. edycji Systema Naturae. Autor nadał gatunkowi nazwę Coracias orientalis, a jako miejsce typowe wskazał Indie Wschodnie (dawniej tak nazywano wyspiarską część Azji Południowo-Wschodniej); Erwin Stresemann uściślił, że miejscem typowym była Jawa.
Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Eurystomus. Zwykle wyróżnia się 10 podgatunków, choć opisano ich więcej. Według najnowszych badań opartych na sekwencjonowaniu DNA do gatunku E. orientalis należałoby także zaliczyć takson uznawany obecnie przez systematyków za osobny gatunek – kraskówkę lazurową Eurystomus azureus, która zamieszkuje Moluki Północne.
Morfologia mały|lewo|Kraskówka azjatycka z rozłożonymi skrzydłami Wygląd Ma dużą głowę i długie skrzydła, ogólnie jest krępa. Na końcu pomarańczowego dzioba znajduje się czarna plama. Gardło jest niebieskie, opalizujące. Od dzioba aż do karku ciągnie się czarny kolor. Poza ciemnoniebieskim, w niektórych miejscach prawie czarnym ogonem i takimi samymi lotkami z białym paskiem jest niebieska. Młode ptaki mają kolory mniej intensywne i mają żółty dziób. Wymiary długość ciała: 27–32 cm rozpiętość skrzydeł: 51–56 cm masa ciała: 111–215 g
Ekologia i zachowanie Zachowanie Poluje w powietrzu, z czubka drzewa, zazwyczaj późnym popołudniem i wieczorem. Może czatować w parach albo sama, ale czasami gromadzi się w większych grupach w miejscach rójki owadów. Głos Trajkotliwe i ostre „kek-ek-ek-ek-ek-k-k-k”. Pożywienie Duże owady latające. Głównie chrząszcze, ale czasami świerszcze, cykady, rośliniarki i termity. Na ziemi poluje na jaszczurki. Lęgi Wyprowadza 1 lęg, Składa 3–5 jaj, inkubacja trwa 22–23 dni. Młode potrafią latać w wieku ok. 25 dni.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kraskówka azjatycka jest klasyfikowana jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako liczny lub pospolity w większości swego zasięgu występowania. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Podgatunki i zasięg występowania Poszczególne podgatunki zamieszkują: E. o. cyanocollis Vieillot, 1819 syn. E. o. calonyx Sharpe, 1890 – Himalaje przez Chiny po południowo-wschodnią Syberię, Półwysep Koreański i Japonię; zimuje na południe od zasięgu letniego aż po Wielkie Wyspy Sundajskie. E. o. orientalis (Linnaeus, 1766) – południowe Himalaje do Indochin, Półwysep Malajski, Sumatra, Jawa, Borneo i Filipiny; zimuje na południe i wschód po północny Celebes i Moluki E. o. laetior Sharpe, 1890 – południowo-zachodnie Indie E. o. gigas Stresemann, 1913 – południowe Andamany E. o. irisi Deraniyagala, 1951 – Sri Lanka E. o. oberholseri Junge, 1936 – Simeulue (na północny zachód od Sumatry) E. o. pacificus (Latham, 1802) – Małe Wyspy Sundajskie, północna i wschodnia Australia, prawdopodobnie także południowy Celebes i Wyspy Sula; południowe populacje na zimę odlatują na północ aż po Nową Gwineę i archipelagi na zachód od niej (tzw. Wallacea) E. o. waigiouensis Elliot, 1871 – Nowa Gwinea i sąsiednie wyspy, m.in. Yapen, Karkar, Umboi, Wyspy Trobrianda, Wyspy d’Entrecasteaux, Luizjady E. o. crassirostris Sclater, 1869 – Archipelag Bismarcka E. o. solomonensis Sharpe, 1890 – Wyspy Salomona.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. Multico, 2008. .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kraski Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1766 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza