Mika Kojonkoski

Mika Kojonkoski (ur. 19 kwietnia 1963 w Raumie w Finlandii) – fiński skoczek narciarski, trener, polityk, dyrektor w Fińskim Związku Narciarskim.

Kariera skoczka Jego największym sukcesem było 9. miejsce w zawodach Pucharu Świata w Chamonix w 1986 roku. Poza tym najwyżej klasyfikowany był w drugiej dziesiątce (zimą w sezonie 1985/86 oraz 1986/87).

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1984/198570.1985/198650.1986/198763.

Turniej Czterech Skoczni Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsceŹr.1985/198636.

Studia Po zakończeniu kariery skoczka, przez dwa lata studiował matematykę na Uniwersytecie w Jyväskylä. Naukę tę jednak przerwał, by zająć się trenowaniem. Ukończył biologię sportu oraz studia psychologiczne na tej samej uczelni.

Kariera trenerska Mika Kojonkoski jest jednym z najlepszych trenerów skoczków narciarskich na świecie. Potwierdzeniem tego jest m.in. wielokrotne zdobywanie przez niego tytułów „trenera roku”. Często wykorzystuje zdobytą wiedzę w dziedzinie psychologii.

Reprezentacja Austrii Mika Kojonkoski w 1997 roku został trenerem reprezentacji Austrii, którym był do 1999 roku. W tamtym okresie jedynym liczącym się w światowej czołówce austriackim skoczkiem narciarskim był Stefan Horngacher. Pod wodzą Kojonkoskiego w reprezentacji Austrii nastąpił wyraźny postęp: pierwsze sukcesy odnosił Andreas Widhölzl. W 1999 roku został zastąpiony przez Aloisa Lipburgera.

Sukcesy podopiecznych Kojonkoskiego w Austrii w latach 1997-1999 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok 16px Andreas Widhölzl Igrzyska olimpijskie 1998 16px Igrzyska olimpijskie 1998 16px Andreas Widhölzl Puchar Świata 1998 16px Puchar Narodów 1998 16px Andreas Widhölzl Puchar Świata w lotach 199816px Mistrzostwa świata 1999 16px Puchar Narodów 1999

Reprezentacja Finlandii Następnie w 1999 roku Kojonkoski został trenerem reprezentacji Finlandii, która pod jego wodzą również odniosła sukcesy na międzynarodowych zawodach. Jednym z najlepszych zawodników reprezentacji Finlandii był Janne Ahonen, a sukcesy także odnosili: Risto Jussilainen i Matti Hautamäki. Po sezonie 2001/2002 odszedł z reprezentacji Finlandii, a jego następcą został Tommi Nikunen.

Sukcesy podopiecznych Kojonkoskiego w Finlandii w latach 1999-2002 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok 16px Janne Ahonen Turniej Czterech Skoczni 2000 16px Janne Ahonen Mistrzostwa świata w lotach 2000 16px Janne Ahonen Puchar Świata 2000 16px Janne Ahonen Puchar Świata w lotach 2000 16px Puchar Narodów 2000 16px Janne Ahonen Turniej Czterech Skoczni 2001 16px Janne Ahonen Mistrzostwa świata 2001 16px Mistrzostwa świata 2001 16px Mistrzostwa świata 2001 16px Risto Jussilainen Puchar Świata 2001 16px Risto Jussilainen Puchar Świata w lotach 2001 16px Puchar Narodów 2001 16px Matti Hautamäki Turniej Czterech Skoczni 2002 16px Matti Hautamäki Igrzyska olimpijskie 2002 16px Igrzyska olimpijskie 2002 16px Matti Hautamäki Mistrzostwa świata w lotach 2002 16px Matti Hautamäki Puchar Świata 2002 16px Puchar Narodów 2002

Reprezentacja Norwegii Następnie Kojonkoski został trenerem będącej wówczas w poważnej kryzysie reprezentacji Norwegii. Zawodnicy nie osiągali dobrych wyników i niemalże nie liczyli się na arenie międzynarodowej. Praca Kojonkoskiego zaczęła jednak przynosić szybkie efekty, kiedy to w sezonie 2002/2003 jedne z pierwszych zawodów w norweskim Trondheim okazały się wielkim sukcesem norweskich skoczków. Również na mistrzostwach świata 2003 we włoskim Predazzo osiągali sukcesy: Tommy Ingebrigtsen zdobył wicemistrzostwo świata na skoczni normalnej, natomiast reprezentacja Norwegii zdobyła brązowy medal w konkursie drużynowym.

Najbardziej udanym okresem norweskiej kadry był sezon 2003/04, drużyna zajęła wtedy pierwsze miejsca we wszystkich konkursach drużynowych. Na drugim miejscu w ogólnej klasyfikacji PŚ uplasował się Roar Ljøkelsøy, a na trzecim Bjørn Einar Romøren. Na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku norwescy skoczkowie wywalczyli brąz drużynowo, natomiast Lars Bystøl zdobył złoty i brązowy medal. Roar Ljøkelsøy dwukrotnie został mistrzem świata w lotach. Ponadto rekord świata (nieoficjalny) w długości skoku narciarskiego należy do Johana Remena Evensena (246,5 metra, Vikersund, 2011 r.). Na mistrzostwach świata w japońskim Sapporo w 2007 roku podopieczni Miki Kojonkoskiego zdobyli srebrny medal, natomiast Roar Ljøkelsøy wywalczył brązowy medal na dużej skoczni.

W sezonie 2006/07 Mika Kojonkoski odmłodził kadrę narodową, wprowadzając dwóch nowych zawodników – Andersa Jacobsena i Toma Hilde. Pierwszy z nich odniósł błyskawicznie duży sukces skokach narciarskich, wszedł do czołówki Pucharu Świata. Ostatecznie zajął 2. miejsce w generalnej klasyfikacji PŚ (pierwszy był wówczas Adam Małysz). Jacobsen jest też zwycięzcą 55. Turnieju Czterech Skoczni. W słabszym dla Norwegów sezonie 2008/09 podopieczni Miki Kojonkoskiego zdobyli na mistrzostwach świata w Libercu srebrne medale, a Jacobsen stanął na najniższym stopniu podium w konkursie indywidualnym. Na igrzyskach olimpijskich w 2010 roku norwescy skoczkowie zajęli 3. miejsce w zawodach drużynowych, a na mistrzostwach świata w lotach narciarskich przegrali jedynie z Austriakami.

Kojonkoski z Norwegami osiągał największe sukcesy, szczególnie w sezonie 2003/04, ale także w kolejnych latach. Ponadto w pierwszej dziesiątce Pucharu Świata zawsze znajdował się zawodnik z Norwegii. Od sezonu 2002/2003 drużyna zajmowała następujące miejsca w klasyfikacji końcowej Pucharu Narodów:

2002/2003 – 3. miejsce (3273 punkty) 2003/2004 – 1. miejsce (5008 punktów) 2004/2005 – 3. miejsce (4124 punkty) 2005/2006 – 2. miejsce (3525 punktów) 2006/2007 – 2. miejsce (3710 punktów) 2007/2008 – 2. miejsce (5303 punktów) 2008/2009 – 3. miejsce (4175 punktów) 2009/2010 – 2. miejsce (3117 punktów) 2010/2011 – 2. miejsce (4683 punktów) Kojonkoski po sezonie 2010/2011 odszedł z reprezentacji NorwegiiKojonkoski kończy pracę z norweskiim skoczkami [data dostępu: 2011-03-14].

Sukcesy podopiecznych Kojonkoskiego w Norwegii w latach 2002-2011 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok 16px Tommy Ingebrigtsen Mistrzostwa świata 2003 16px Mistrzostwa świata 2003 16px Puchar Narodów 2003 16px Sigurd Pettersen Turniej Czterech Skoczni 200416px Roar Ljøkelsøy Mistrzostwa świata w lotach 2004 16px Mistrzostwa świata w lotach 2004 16px Roar Ljøkelsøy Puchar Świata 2004 16px Bjørn Einar Romøren Puchar Świata 2004 16px Puchar Narodów 2004 16px Roar Ljøkelsøy Mistrzostwa świata 2005 16px Mistrzostwa świata 2005 16px Roar Ljøkelsøy Puchar Świata 2005 16px Puchar Narodów 2005 16px Roar Ljøkelsøy Turniej Czterech Skoczni 200616px Roar Ljøkelsøy Mistrzostwa świata w lotach 2006 16px Mistrzostwa świata w lotach 2006 16px Lars Bystøl Igrzyska olimpijskie 2006 16px Roar Ljøkelsøy Igrzyska olimpijskie 2006 16px Lars Bystøl Igrzyska olimpijskie 2006 16px Igrzyska olimpijskie 2006 16px Puchar Narodów 2006 16px Anders Jacobsen Turniej Czterech Skoczni 2007 16px Roar Ljøkelsøy Mistrzostwa świata 2007 16px Mistrzostwa świata 2007 16px Anders Jacobsen Puchar Świata 2007 16px Puchar Narodów 2007 16px Mistrzostwa świata w lotach 2008 16px Puchar Narodów 2008 16px Anders Jacobsen Mistrzostwa świata 2009 16px Mistrzostwa świata 2009 16px Puchar Narodów 2009 16px Igrzyska olimpijskie 2010 16px Anders Jacobsen Mistrzostwa świata w lotach 2010 16px Mistrzostwa świata w lotach 2010 16px Puchar Narodów 2010 16px Tom Hilde Turniej Czterech Skoczni 2011 16px Mistrzostwa świata 2011 16px Mistrzostwa świata 2011 16px Puchar Narodów 2011

Reprezentacja Chin We wrześniu 2018 ogłoszono, iż Kojonkoski będzie wspomagał Chiny w przygotowaniach do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Jego zadania zostały określone jako nadzorowanie pracy trzydziestu skoczków i wyszkolenie sześciu trenerów w ośrodku narciarskim w fińskim Kuopio. Współpracownikami Kojonkoskiego zostali Janne Happonen i Pekka Niemelä. W listopadzie 2018 początkujący chińscy skoczkowie i skoczkinie narciarskie rozpoczęli pierwsze treningi pod okiem Kojonkoskiego. W październiku 2021 został zwolniony ze stanowiska.

W 2022 roku został dyrektorem ds. skoków narciarskich i kombinacji norweskiej w Finlandii.

Życie prywatne Mika Kojonkoski jest żonaty z Ullą. Ma troje dzieci: dwie córki – Rosę i Ripsę oraz syna – Rene. Interesuje się poezją i psychologią. Lubi grać w golfa. Ma posiadłość w Hiszpanii, gdzie spędza czas między sezonami.

Polityka

Mika Kojonkoski

Źródło i licencja