Maurice Merleau-Ponty (ur. 14 marca 1908 w Rochefort-sur-Mer, zm. 3 maja 1961 w Paryżu) – francuski filozof, przedstawiciel fenomenologii i egzystencjalizmu.
Życiorys Absolwent Lycée Louis-le-Grand. Studiował w École normale supérieure w Paryżu. W 1931 roku uzyskał agrégation z filozofii i rozpoczął pracę jako nauczyciel filozofii w liceum. Brał udział w II wojnie światowej w stopniu porucznika. Po zakończeniu wojny rozpoczął pracę na Uniwersytecie w Lyonie, a następnie przez dwa lata wykładał na Sorbonie. Ostatecznie od 1952 roku został mianowany profesorem filozofii w Collège de France, zastępując na katedrze Louisa Lavellea. Zmarł nagle w 1961 roku w wyniku zakrzepicy tętnicy wieńcowej.
Był jednym z głównych przedstawicieli filozofii egzystencjalnej i specjalistą w zakresie fenomenologii. Autorem przygotowanych w trakcie wojny dwóch dzieł: “La structure du comportement” (1942), “Phénoménologie de la perception” (1945). Po wojnie opublikował dwa zbiory esejów: “Sens et nonsens” (1948), “Signes” (1960), a w dwóch kolejnych książkach: “Humanisme et terreur” (1947) oraz “Les aventures de la dialectique” (1955). Prowadził również polemiki z ortodoksyjną wykładnią marksizmu.
W języku polskim 1976: Proza świata: eseje o mowie 1996: Widzialne i niewidzialne 1996: Oko i umysł: szkice o malarstwie 2001: Fenomenologia percepcji 2003: Pochwała filozofii 2005: Humanizm i terror. Esej o problemie komunistycznym
Wybór pism Jacek Migasiński, Merleau-Ponty, Wiedza Powszechna; seria Myśli i Ludzie, Warszawa 1995, s. 101-190, .
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Egzystencjaliści Kategoria:Fenomenolodzy Kategoria:Filozofowie francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy filozofowie XX wieku Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Ludzie urodzeni w Rochefort Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1961