mały|Lokalizacja plemion śląskich w IX i X wieku Ślężanie – plemię Słowian zachodnich z grupy lechickiej zamieszkujące w średniowieczu wschodnią część Dolnego Śląska, od Niemczy, przez obszar wokół góry Ślęży i rzeki Ślęzy aż po okolice Wrocławia.
Nazwa Ich nazwa została najprawdopodobniej zaczerpnięta od rzeki Ślęzy, nad którą posiadali swoje siedziby. Od ich nazwy wywodzi się nazwa całego regionu, Śląsk.
Historia Wymienieni ok. 845 roku w formie Sleenzane w Geografie Bawarskim jako plemię posiadające 15 grodów. W czasie hegemonii Wielkiej Morawy po 885 znaleźli się pod jej wpływem. Po upadku Morawy pozostawali w kręgu wpływów czeskich wg przekazów Al-Masudiego (943) i Ibrahima ibn Jakuba (963). Ok. 985–990 roku wedle przekazu kroniki Thietmara z Merseburga pod nazwą Silensi i Mnicha Sazawskiego w granicach państwa Mieszka I. W datowanym na 1086 tzw. dokumencie praskim widnieją pod nazwą Zlasane.
Z dawnego rodu książąt śląskich wywodzi się najprawdopodobniej Piotr Włostowic, na co wskazuje umiejscowienie jego włości rodzinnych w tak ważnych dla Śląska miejscach, jak wrocławski Ołbin, wyspa Piasek, ziemie wokół góry Ślęży oraz należący do Bogusława, brata Piotra teren lewobrzeżnego przedlokacyjnego Wrocławia.
Zobacz też
pochodzenie nazwy Śląsk
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Śląska Kategoria:Plemiona lechickie