Mackenzie Boyd-Clowes (ur. 13 lipca 1991 w Toronto) – kanadyjski skoczek narciarski, zawodnik klubu Altius Nordic Ski Club. Brązowy medalista olimpijski z 2022 w drużynie mieszanej. Uczestnik igrzysk olimpijskich (2010, 2014, 2018, 2022, 2026), mistrzostw świata (2009, 2011, 2017, 2019, 2021 i 2023), mistrzostw świata w lotach (2012, 2014, 2016, 2018, 2020 i 2026) oraz mistrzostw świata juniorów (2006, 2007 i 2011). Rekordzista Kanady mężczyzn w długości skoku narciarskiego, medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery W 2005 i 2006 zdobywał brązowe medale mistrzostw Ameryki Północnej juniorów w konkursach drużynowych.
We wrześniu 2005 zadebiutował w cyklu FIS Cup, w zawodach w Predazzo zajmując 50. i 56. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2006, które ukończył na 55. pozycji indywidualnie i 11. w drużynie. 5 sierpnia 2006 znalazł się w składzie reprezentacji Kanady na konkurs Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Został w nim zdyskwalifikowany, a Kanadyjczycy zajęli ostatnią, 12. lokatę. W październiku 2006 w Einsiedeln Boyd-Clowes zdobył pierwsze punkty FIS Cupu, a 12 grudnia 2006 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 60. miejsce w Rovaniemi. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2007 był 39. indywidualnie.
W marcu 2008 w Whistler zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 23. miejsce. We wrześniu 2008 zadebiutował w indywidualnych zawodach Letniego Grand Prix, oba konkursy w Hakubie kończąc w czwartej dziesiątce. 24 stycznia 2009 po raz pierwszy wystartował w Pucharze Świata, zajmując 42. pozycję na próbie przedolimpijskiej w Whistler. W dalszej części sezonu 2008/2009 jeszcze dwukrotnie wystąpił w konkursie głównym cyklu. Wystartował na seniorskich Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009, na których na skoczni normalnej odpadł w kwalifikacjach, a na dużej zajął 46. miejsce.
W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2009 trzykrotnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce. W sezonie zimowym 2009/2010 raz wystąpił w zawodach głównych Pucharu Świata. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010. W konkursie drużynowym zajął ostatnie, 12. miejsce, a w obu indywidualnych odpadł w kwalifikacjach.
W lipcu 2010 dwukrotnie stanął na podium zawodów FIS Cupu, konkursy w Szczyrbskim Jeziorze kończąc na 3. i 1. miejscu. 15 stycznia 2011 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata, zawody na skoczni w Sapporo kończąc na 28. pozycji. Dzień później na tej samej skoczni był 29. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2011, na których zajął 35. miejsce indywidualnie, a także na seniorskich Mistrzostwach Świata 2011, gdzie był 39. na skoczni dużej.
W lipcu 2011 dwukrotnie zwyciężył w zawodach FIS Cupu w Gérardmer. 31 lipca zajął 2. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Courchevel, po raz pierwszy stając na podium zawodów tej rangi. 12 sierpnia 2011 po zajęciu 13. lokaty na tej samej skoczni zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix. 20 stycznia 2012 zajął 3. miejsce w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo. W sezonie 2011/2012 Pucharu Świata dwukrotnie zdobył punkty, zajmując pozycje w trzeciej dziesiątce. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012, które ukończył na 36. miejscu.
30 czerwca 2012 zwyciężył w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams. W Letnim Grand Prix 2012 najwyżej klasyfikowany był na 19. miejscu, które zajął w sierpniu w Hinterzarten. W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata punkty zdobył czterokrotnie, w rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego 2013 zawodach na skoczniach mamucich. W najlepszym występie, 3 lutego 2013 w Harrachovie, zajął 19. pozycję. 10 lutego doznał podczas konkursu pokazowego w Willingen kontuzji barku, w wyniku której nie startował do końca sezonu.
Do występów w zawodach międzynarodowych powrócił w czerwcu 2013. W Letnim Grand Prix 2013 najwyżej sklasyfikowany był w sierpniu w Courchevel, na 14. lokacie. 11 stycznia 2014 zajął 9. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Tauplitz, osiągając najlepszy w dotychczasowej karierze rezultat w zawodach tej rangi. Poza tym występem w trakcie sezonu 2013/14 cyklu jeszcze czterokrotnie zajmował punktowane pozycje. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 był 37. na skoczni normalnej, 25. na dużej i 12. w drużynie, a na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014 zajął 30. pozycję.
Przed sezonem 2014/15 ogłosił roczną przerwę w startach. Treningi wznowił w maju 2015, a występy międzynarodowe w sierpniu tego roku. W sezonie 2015/2016 Pucharu Świata punkty zdobył siedmiokrotnie, a najwyżej sklasyfikowany był 17 marca 2016 w Planicy, na 18. pozycji. W styczniu zajął 27. miejsce na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016.
We wrześniu 2016 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams, a w październiku zawody Letniego Grand Prix w Klingenthal ukończył na 6. pozycji. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata najlepszym wynikiem Boyda-Clowesa była 12. lokata z grudnia z Klingenthal, a punkty cyklu zdobył łącznie sześć razy. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, gdzie zajął 39. miejsce na skoczni normalnej i 38. na dużej indywidualnie, a także 12. w drużynie mieszanej.
W styczniu 2018 zajął 36. lokatę w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, a w lutym wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, awansując do drugiej serii w obu konkursach indywidualnych – na skoczni normalnej był 26., a na dużej 21. W Pucharze Świata w sezonie 2017/2018 punkty zdobył cztery razy, a najlepszy rezultat zanotował w marcu w Oslo w ramach Raw Air 2018, zajmując 15. pozycję.
25 sierpnia 2018 ukończył zawody Letniego Grand Prix w Hakubie na 9. lokacie. W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata pięciokrotnie zdobywał punkty. Najwyżej klasyfikowany był na 24. pozycji w konkursie Raw Air 2019 w Vikersund. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 zajął 27. miejsce na skoczni dużej i 32. na normalnej.
We wrześniu 2019 dwukrotnie zajął 3. lokatę w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Klingenthal. W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata regularnie startował w zawodach cyklu. Punkty zdobył czterokrotnie, a najlepszy wynik (17. pozycję) osiągnął w grudniu 2019, w drugim konkursie w Engelbergu.
W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata dziesięciokrotnie zdobywał punkty. Dwa razy ukończył zawody cyklu w najlepszej dziesiątce – 22 listopada 2020 na inauguracji w Wiśle był 9., a 20 grudnia w Engelbergu zajął 6. pozycję. W klasyfikacji generalnej sezon ukończył na 32. miejscu ze 115 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, na których zajął 23. lokatę. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 indywidualnie był 34. na skoczni normalnej i 28. na dużej, a w drużynie mieszanej zajął 10. miejsce.
W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata punkty zdobył 5 razy. Najwyżej sklasyfikowany został w otwierającym 70. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie, w którym zajął 25. miejsce. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie zajął 16. miejsce na skoczni normalnej oraz 33. na dużej, z kolei w zawodach drużyn mieszanych reprezentacja Kanady, w której obok Boyda-Clowesa wystąpili Alexandria Loutitt, Matthew Soukup i Abigail Strate, nieoczekiwanie zdobyła brązowy medal, pierwszy w historii kanadyjskich skoków narciarskich na igrzyskach.
Pięciokrotnie znalazł się w najlepszej trzydziestce podczas sezonu 2022/2023 Pucharu Świata. Najwyżej sklasyfikowany był 12 lutego 2023 w Lake Placid, na 13. miejscu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023, na których zajął 38. pozycję na skoczni normalnej i 33. na dużej indywidualnie. W ostatnim w sezonie starcie w Pucharze Świata, 1 kwietnia 2023 w Planicy, zajął 37. miejsce. W listopadzie 2023 ogłosił zawieszenie kariery.
W sierpniu 2025 poinformował o powrocie do treningów na skoczni. W pierwszych po przerwie występach w oficjalnych zawodach międzynarodowych, 13–14 września 2025, zajął 14. i 16. lokatę w konkursach Letniego Grand Prix w Râșnovie. W sezonie 2025/2026 Pucharu Świata dziewięciokrotnie wystąpił w zawodach głównych. Zdobył w nim 1 punkt za 30. miejsce, które zajął 1 stycznia 2026 w konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zajął 39. pozycję indywidualnie. Wystąpił też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, na których uplasował się na 45. miejscu zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej. Po igrzyskach zakończył karierę sportową.
17 marca 2016 podczas treningu przed konkursem indywidualnym na Letalnicy skokiem na 224 metry ustanowił swój rekord życiowy oraz rekord Kanady w długości lotu narciarskiego.
Stawał na podium mistrzostw Kanady. Na skoczni normalnej zdobył złoty medal w 2012, 2014, 2015, kwietniu i październiku 2017 oraz w 2018, a także srebrny w 2008. Na dużym obiekcie zdobył złoto w 2012 i w kwietniu 2017, srebro w 2009 i 2014 oraz brąz w 2008.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2010 Vancouver/Whistler–nie zakwalifikował się (K-95), nie zakwalifikował się (K-125)2014 Soczi/Krasnaja Polana–37. miejsce (K-95), 25. miejsce (K-125)2018 Pjongczang–26. miejsce (K-98), 21. miejsce (K-125)2022 Pekin/Zhangjiakou–16. miejsce (K-95), 33. miejsce (K-125)2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–45. miejsce (K-98), 45. miejsce (K-128)
Drużynowo 2010 Vancouver/Whistler–12. miejsceSkład zespołu: Mackenzie Boyd-Clowes, Trevor Morrice, Eric Mitchell i Stefan Read2014 Soczi/Krasnaja Polana–12. miejsceSkład zespołu: Trevor Morrice, Dusty Korek, Matthew Rowley i Mackenzie Boyd-Clowes2022 Pekin/Zhangjiakou–brązowy medal (drużyna mieszana/K-95)Skład zespołu: Alexandria Loutitt, Matthew Soukup, Abigail Strate i Mackenzie Boyd-Clowes
Starty M. Boyda-Clowesa na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca13 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-95HS-106indywid.92,5 m105,0 pktNie zakwalifikował się.20 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140indywid.111,0 m83,8 pktNie zakwalifikował się.12.22 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140druż.105,0 m–294,6 pkt (72,0 pkt)813,3 pktAustria37.9 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.96,0 m–114,4 pkt163,6 pktKamil Stoch25.15 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.132,0 m123,5 m237,9 pkt40,8 pktKamil Stoch12.17 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.123,5 m–399,2 pkt (107,6 pkt)642,2 pktNiemcy26.10 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.103,5 m98,5 m208,1 pkt51,2 pktAndreas Wellinger21.17 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.127,5 m126,0 m235,3 pkt50,4 pktKamil Stoch16.6 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-95HS-106indywid.100,5 m100,0 m252,6 pkt22,4 pktRyōyū Kobayashi3.15px7 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-95HS-106druż. miesz.101,5 m101,5 m844,6 pkt (253,5 pkt)156,9 pktSłowenia33.12 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-125HS-140indywid.128,5 m–119,2 pkt176,9 pktMarius Lindvik45.9 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107indywid. 95,0 m–110,8 pkt163,3 pktPhilipp Raimund45.14 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141indywid.119,5 m–101,8 pkt200,0 pktDomen Prevc
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2009 Liberec–nie zakwalifikował się (K-90), 46. miejsce (K-120)2011 Oslo–39. miejsce (K-120)2017 Lahti–39. miejsce (K-90), 38. miejsce (K-116)2019 Seefeld/Innsbruck–27. miejsce (K-120), 32. miejsce (K-99)2021 Oberstdorf–34. miejsce (K-95), 28. miejsce (K-120) 2023 Planica–38. miejsce (K-95), 33. miejsce (K-125)
Drużynowo 2017 Lahti–12. miejsce (drużyna mieszana/K-90)Skład zespołu: Natasha Bodnarchuk, Joshua Maurer, Taylor Henrich i Mackenzie Boyd-Clowes2021 Oberstdorf–10. miejsce (drużyna mieszana/K-95)Skład zespołu: Abigail Strate, Matthew Soukup, Alexandria Loutitt i Mackenzie Boyd-Clowes
Starty M. Boyda-Clowesa na mistrzostwach świata – szczegółowo