Poniemoń-Pożajście (rus. гмина Понѣмонь-Пожайскъ, lit. Panemunės-Pažaislio valsčius), 1895–1921 Poniemoń (rus. гмина Понѣмонь, lit. Panemunės valsčius,) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1868–1921 na Suwalszczyźnie. Siedzibą władz gminy był Poniemoń (lit. Panemunė; stanowiący do 1870 odrębną gminę miejską; od 1931 dzielnica Kowna).
Historia Gmina Poniemoń-Pożajście powstała w 1868 roku w Królestwie Polskim z połączenia dwóch gmin: Poniemoń i PożajściePostanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, s. 359). do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich PoniemońPostanowienie z 3 (15) lipca 1870, ogłoszone 16 (28) sierpnia 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 242, s. 189)). W 1888 roku liczba mieszkańców wynosiła 10,315Списки населенныхъ мѣстъ Сувалкской губерніи, как матеріалъ для историко-этнографической географіи края. Собралъ Э. А. Вольтеръ. Санктпетербургъ, 1901.. W 1895 nazwę gminy zmieniono z Poniemoń-Pożajście na Poniemoń, bez zmiany granicTarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985.. Położona była nad Niemnem, naprzeciw Kowna, które jednak należało do guberni kowieńskiej.
Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, gdzie włączono ją do powiatu kowieńskiego, co ustabilizowało administracyjnie jej naturalne powiązania gospodarcze z Kownem. W 1921 gminę zniesiono, dzieląc ją ponownie na dwie odrębne gminy: Poniemoń (lit. Aukštosios Panemunės valsčius) i Pożajście (Pažaislio valsčius).
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w guberni suwalskiej Kategoria:Dawne gminy na Litwie