Kamienica Pod Złotym Słońcem (niem.: Haus Zur Goldenen Sonne)Pocztówka z XIX wieku) – kamienica na wrocławskim Rynku, wybudowana w stylu barokowym.
Historia kamienicy Kamienica powstała na miejscu dwóch domów z XIII wieku, z których zachowały się wnęki okienne z tego okresu. Następnie była wielokrotnie przebudowywana i powiększana, ostateczny wygląd uzyskała po przebudowie i nadaniu jej stylu barokowego w latach 1694–1695 oraz remontach w latach 1727 i 1740.
Zamieszkiwana przez bogatą rodzinę Bonerów, którzy posiadali w niej zamontowany w XV wieku sejf – odkryty potem przez archeologów.
Kamienica była miejscem kwaterowania najważniejszych gości, razem z kamienicami Pod Błękitnym Słońcem i Pod Siedmioma Elektorami, z którymi była połączona przejściami, stanowiła rezydencję dla króla Czech Władysława Jagiellończyka, cesarza Rudolfa II oraz Ferdynanda II.
Po 1945 W czasie II wojny światowej zachodnia pierzeja rynku, przy której znajduje się kamienica została uszkodzona w niewielkim stopniu. Od roku 1965 do grudnia 2004 w Kamienicy Pod Złotym Słońcem mieściły się sale ekspozycyjne Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu.
Od 2010 roku, po zakończeniu remontu generalnego, kamienica zaczęła ona pełnić funkcję Muzeum „Pana Tadeusza”: miejsca przechowywania i ekspozycji rękopisu Pana Tadeusza; w jego strukturze znalazły się też gabinety Jana i Jadwigi Nowak-Jeziorańskich oraz Władysława i Zofii Bartoszewskich.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne naszemiasto.pl: Kamienica, z której bije blask złotego słońca, czyli Rynek 6 gazeta.pl: Złote Słońce zaczyna już świecić na wrocławskim Rynku gazeta.pl: Skarby w kamienicy Pod Złotym Słońcem portalwiedzy.onet.pl: Zdjęcie sprzed remontu Kamienica "Pod Złotym Słońcem" na zdjęciach archiwalnych i współczesnych
A6