Węgierski Pułk Piechoty Nr 29 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1709. Swoje święto pułk obchodził 24 czerwca 1866 roku w rocznicę bitwy pod Custozą stoczonej w 1866 roku.
Od 1888 roku pułk nosił imię marszałka polnego Gideona Ernsta von Laudon. Okręg uzupełnień nr 29 Zrenjanin (węg. Nagybecskerek, ) na terytorium 7 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki jasnoniemieskie, guziki srebrne.
Garnizony pułku W latach 1873–1876 sztab pułk stacjonował w Wiedniu, a komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Gross Becskerek.
W 1876 roku pułk przeniósł się do Kaiserebersdorf, który w 1892 roku został włączony do jedenastej dzielnicy Wiednia – Simmering.
W latach 1903 i 1910–1914 pułk stacjonował w Temeszwarze z wyjątkiem 1. batalionu, który pozostawał we własnym okręgu uzupełnień, w Nagybecskerek.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 67 Brygady Piechoty należącej do 34 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 44% – Chorwaci, Serbowie i Serbo-Chorwaci, 56% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 129 pułkowi piechoty.
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami na przełomie 1914 i 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 264 w Szczurowej oraz 263 w Zaborowie.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FM Gideon Ernst von Laudon (1760 – †14 VII 1790), książę Wilhelm I (1818 – 1840, abdykował), FML Joseph von Fölseis (1840 – †3 I 1841), FML Anton Hartmann von Hartenthal (1841 – †23 VIII 1844), FML Karl von Schmeling (1844 – †7 V 1847), FZM Karl von Schönhals (1847 – †16 II 1857), FZM Karl von Thun und Hohenstein (1857 – †16 I 1876), FZM Anton von Scudier (1876 – †31 V 1900).
Żołnierze Dowódcy pułku płk Anton Franz Leopold von Nagy ( – 1873 → szef Biura Dyrekcyjnego Sztabu Generalnego) płk Emerich Györgyi de Deákoma (1873–1875) płk Nikolaus Killič (1875–1876 → komendant IR. 33) płk Emilian David von Rhonfeld (1876 – ) płk Reinhard von Scherer (1903–1905) płk Eugen von Scheure (1906–1910) płk Emil Sperl von Raabthal (1911–1914) płk Trojan Bacsila (1914)
Oficerowie płk Stanisław Springwald (1913–1918) ppor. rez. Romuald Sidorski
Przypisy
Bibliografia
Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Timișoarze Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Zrenjanin Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1709 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918