thumb|200px|Panorama Sławkowa w XVI w. (fragment panoramy Będzina, Olkusza i Sławkowa, nieznany niemiecki autor, XVI w.) Sławków – miasto w województwie śląskim, w Zagłębiu Dąbrowskim, nad rzeką Białą Przemszą. Jedno z najstarszych miast polskich, wczesnośredniowieczny ośrodek wydobycia kruszców. Do końca XVIII w. lokalny ośrodek administracyjny dóbr biskupich klucza sławkowskiego. Obecnie Sławków jest kilkutysięcznym miasteczkiem o stosunkowo dużych możliwościach rozwojowych, położonym na wschodnich obrzeżach Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
Kalendarium VIII-XII w. VIII-IX w. – na wzgórzu sławkowskim, na terenie zajętym obecnie przez miejską zabudowę, istnieje palisadowy gród obronny. XII w. – na terenie obecnego kościoła św. Krzyża istnieje cmentarz wczesnochrześcijański.
XIII w. 1203 – według Jana Długosza w Sławkowie założone zostają przez biskupa Fulkę kościół i szpital dla górników. 1220 – pierwsza pisemna wzmianka o Sławkowie dotycząca uposażenia klasztoru św. Ducha w Prądniku częścią dochodów z karczm sławkowskich. 1238 – pierwsza pisemna wzmianka kasztelanii sławkowskiej. 1279 – wzmianka o „wsi biskupiej Sławków”. Prawdopodobnie chodzi jednak nie o dzisiejszy Sławków, lecz o osadę przedlokacyjną, znajdującą się w innym miejscu. ok. 1280 – Paweł z Przemankowa rozpoczyna budowę sławkowskiego zamku. 1283-1284 – sławkowski zamek zajęty przez Leszka Czarnego. 1286 – ugoda pomiędzy Leszkiem Czarnym i Pawłem z Przemankowa wymienia Sławków jako miasto oraz zaświadcza istnienie kasztelanii sławkowskiej. 1289 – zamek biskupów krakowskich w Sławkowie zajęty przez Henryka IV Probusa, a następnie przez Kazimierza bytomskiego. 1291 – Kazimierz bytomski oddaje Sławków lenno czeskim Przemyślidom. 20 czerwca 1295 – biskup Jan Muskata uzyskuje pozwolenie Wacława II na obwarowanie Sławkowa. 1298 – fundacja przez Jana Muskatę klasztoru św. Ducha wraz ze szpitalem oraz parafii św. Jana.
XIV w. 1307 – Władysław Łokietek cofa przywilej Wacława II na obwarowanie Sławkowa. 1309 – zajęcie Sławkowa przez wojska Władysława Łokietka. 1327 – zajęcie Sławkowa przez wojska Jana Luksemburskiego i odbicie miasta na rzecz Władysława Łokietka przez węgierskie wojska Karola Roberta. 1329 – Władysław Łokietek zwraca Sławków biskupom krakowskim. 1335 – likwidacja dekanatu sławkowskiego i przynależność parafii sławkowskiej do dekanatu w Nowej Górze. 1337 – na zamku sławkowskim rezyduje jakiś czas razem z dworem biskupim i kancelarią biskup Jan Grot. 1391 – Sławków najechany i zniszczony przez wojsko księcia raciborskiego Jana II Żelaznego.
XV w. 1412 – pierwsze znane przywileje dla gwarków sławkowskich wystawione przez biskupa Piotra Wysza. 1433 – najazd i zniszczenia miasta przez czeskie oddziały husyckie Biedrzycha ze Strażnicy. 1434 – Sławków najechany i spalony przez polskiego husytę, burgrabię będzińskiego Mikołaja Kiernicza Siestrzeńca. 1446 – przywileje dla miasta wystawia biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki. 1455 – miasto najechane i zniszczone przez wojska polsko-morawskie Jerzego Stosza z Olbrachtowic i Mikołaja Świeborowskiego. 1498 – wielki pożar miasta. Nadanie kolejnych przywilejów biskupich i królewskich.
XVI w. 1531 – powstaje pierwsza organizacja cechowa – cech szewców i krawców. 1552 – przywileje biskupa Andrzeja Zebrzydowskiego. 1573 – przywileje propinacyjne biskupa Franciszka Krasińskiego.
XVII w. 1600 – wielki pożar miasta, w czasie którego płonie doszczętnie ratusz sławkowski. 1601 – zaraza zdziesiątkowała mieszkańców Sławkowa. 1630 – Sławków nawiedzony został jednocześnie przez zarazę oraz klęskę głodu i nieurodzaju. 1655 – w mieście stacjonowały wojska Stefana Czarnieckiego. Szwedzi obłożyli miasto kontrybucją w naturze. 1659 – stacjonujące w Sławkowie wojsko Jerzego Sebastiana Lubomirskiego nałożyło na miasto kontrybucję. 27-29 lipca 1697 – w Sławkowie przebywał jako gość biskupów krakowskich król elekt August II Mocny.
XVIII w. 1758 – Andrzej Stanisław Załuski założył w Sławkowie szpital górniczy. 1770 – Sławków spustoszony został przez wojska Iwana Drewicza walczące z konfederatami barskimi. 1772 – kolejne spustoszenia przez wojska rosyjskie. 1782 – wielki pożar miasta. 1785 – Hipolit Kownacki założył w Sławkowie hutę ołowiu. 1786 – wybuchł bunt mieszczan pod przewodnictwem burmistrza Franciszka Dąbrowskiego przeciwko rządom biskupim w mieście. 1790 – Sławków został miastem królewskim, liczba mieszkańców osiągnęła 1592. 1794 – miasto znalazło się pod okupacją pruską. 1795 – w wyniku trzeciego rozbioru Polski Sławków wszedł w skład Nowego Śląska. W mieście powstał pruski garnizon. Rozpad klucza sławkowskiego.
XIX w. 1805 – Sławków liczy 1556 mieszkańców, stanowiąc czwarte pod względem wielkości miasto Nowego Śląska. 12 listopada 1807 – miasto znalazło się w Księstwie Warszawskim. 1813 – do Sławkowa powrócili Prusacy. Epidemia tyfusu zabrała ze sobą ponad 200 osób. 1814 – założono pierwsze w ekonomii Sławków kopalnie węgla kamiennego „Feliks” i „Sławków”. 1815 – miasto znalazło się w Królestwie Kongresowym. 1816 – Sławków włączony został do dóbr górniczych. 1817 – miasto liczy 1590 mieszkańców. 1820 – Liczba mieszkańców osiągnęła 2003. 1821 – powstała kopalnia galmanu „Kozioł”. 1822 – powstała kopalnia galmanu Leonidas w Sławkowie. 1826 – nad Białą Przemszą powstała walcownia blach cynkowych – Zakład Walcowni i Giserni pod Sławkowem. 1827 – Sławków liczy 2026 mieszkańców. 1831 – pojedyncze przypadki zachorowań na cholerę. W czasie powstania listopadowego sławkowska Straż Bezpieczeństwa brała udział w stłumieniu rebelii chłopskiej we wsiach Mierzęcice, Toporowice i Myszkowice. 1833-1834 – w ramach inwestycji rządowych powstała przechodząca przez Sławków szosa z Olkusza do Będzina. 1842 – w czasie żniw spłonęło 26 stodół sławkowskich usytuowanych przy trakcie Dąbrowa Górnicza – Olkusz. 1849 – epidemia cholery zabrała ze sobą ponad 300 osób. 1851 – J.M. Zeitler założył pod Sławkowem fabrykę drutu i wyrobów metalowych. 1853 – Sławków liczy 2395 mieszkańców. 1862 – w Sławkowie zaczęli na większą skalę osiedlać się Żydzi. 1863 – na kilkanaście dni w mieście ustanowiono władzę Rządu Narodowego. 1865 – Sławków liczy 2682 mieszkańców. 1867 – miasto weszlo w skład powiatu olkuskiego guberni kieleckiej. 1870 – na podstawie ukazu carskiego z 1 czerwca 1869 r. Sławków traci z dniem 1 stycznia 1870 r. prawa miejskie i staje się osadą wiejską. 1874 – wbuchła epidemia tyfusu i szkarlatyny. 1885 – przez Sławków przechodzi Kolej Iwanogrodzko-Dąbrowska. 1888 – zamknięcie sławkowskiej walcowni. 1889 – Sławków liczy 3655 mieszkańców. 1899 – fabryka drutu Zeitlera przejęta przez braci Szajn.
XX w. 1905 – proklamowanie Republiki Sławkowskiej (12-23 listopada). Powstała Straż Ogniowa Ochotnicza. Przebudowa ratusza. 31 marca 1906 – mieszkańcy Sławkowa zbojkotowali wybory do rosyjskiej Dumy Państwowej. 12 sierpnia 1907 zorganizowany przez PPS napad na pociąg na stacji Sławków. 1908 – przy ratuszu wybudowana została remiza strażacka. 2 sierpnia 1914 Sławków zajęty przez Austriaków. 5 września – 6 listopada 1914 – Sławków pod okupacją niemiecką. 7 listopada 1914 – Sławków znalazł się powtórnie pod okupacją austriacką. 1915 – w sławkowskim ratuszu miał siedzibę Departament Wojskowy Naczelnego Komitetu Narodowego na czele z Władysławem Sikorskim. 7 kwietnia 1916 – uruchomiona została miejska elektrownia w Sławkowie pod nazwą „Elektrownia Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego w Sławkowie”. 28 czerwca 1917 – pożar strawił północną pierzeję Rynku i Mały Rynek. 8 listopada 1918 – rozbrojenie Austriaków. 1919 – Sławków znalazł się w powiecie olkuskim, w województwie kieleckim. 1920 – Sławków liczy 5155 mieszkańców. 31 grudnia 1923 – zamknięcie ostatniej sławkowskiej kopalni węgla kamiennego – kopalni „Józef” w Burkach. 1936 – po 140 latach przyłączone zostają powtórnie do Sławkowa tereny po wschodniej stronie Białej Przemszy – Michałów i Walcownia. 1939 – Sławków w granicach III Rzeszy. 15 marca 1944 – publiczna egzekucja członków polskiego ruchu oporu w lesie na Walcowni. 1945 – wyzwolony 23 stycznia 1945 r. spod okupacji niemieckiej Sławków znajduje się w powiecie olkuskim województwa krakowskiego. 16 stycznia 1946 – uroczyste otwarcie w ratuszu Gminnej Publicznej Biblioteki Powszechnej z punktem podbibliotecznym w Niwie. 3 września 1951 – odłączenie od Sławkowa gromady Niwa. 29 marca 1952 – Rada Ministrów zatwierdziła projekt budowy Zakładu Przygotowania Rud w Burkach. 1 stycznia 1955 – Sławków uzyskał status osiedla. 1 stycznia 1958 – Sławków odzyskał status miasta. Ukończenie budowy nowej szkoły. 1 stycznia 1962 – powtórne przyłączenie do Sławkowa gromady Niwa, jednak już bez Cieśli i Starych Maczek. 18 lipca 1964 – oddano do użytku Ośrodek Wypoczynkowy (muszlę koncertową i odkryty basen) przy Zakładach Wyrobów z Drutu. 4 października 1964 – uruchomienie pierwszego połączenia autobusowego z Dąbrową Górniczą (przedłużenie linii nr 33). 1966 – elektryfikacja szlaku kolejowego Sławków – Strzemieszyce Północne, którym w dniu 8 października przejechał pierwszy pociąg elektryczny relacji Katowice – Sędziszów. 22 grudnia 1966 – uroczyste przekazanie sieci energetycznej w Niwie. 1968 – rozpoczęcie pierwszego etapu kanalizacji Sławkowa. 20 czerwca 1969 – otwarcie muzeum regionalnego w sławkowskiej karczmie. 1969-1978 – remont karczmy i wozowni. 1972 – odkrycie średniowiecznego wyrobiska górniczego na Koźle. 1975 – Sławków znalazł się w województwie katowickim. Elektryfikacja Ciołkowizny. 1 lutego 1977 – Sławków utracił status miasta i został włączony do Dąbrowy Górniczej. 8 listopada 1981 w referendum mieszkańcy wypowiadają się za odłączeniem Sławkowa od Dąbrowy Górniczej. 9 października 1983 – poświęcenie kościoła filialnego w Niwie. 15 marca 1984 – Sławków odzyskał samodzielność administracyjną i status miasta. Liczba ludności osiągnęła 7200 osób. 1989 – przy LHS powstała kolejowa stacja towarowa, która 22 maja 1989 r. otrzymała nazwę „Sławków Południowy”. 5 grudnia 1992 – oddanie do użytku nowego budynku Miejskiego Ośrodka Kultury. 20 marca 1996 – przystąpienie Sławkowa do KZK GOP. 20 grudnia 1998 – w referendum mieszkańcy wypowiadają się za umieszczeniem Sławkowa w powiecie będzińskim. 1 stycznia 1999 – miasto włączone zostaje w skład powiatu olkuskiego i województwa małopolskiego.
XXI w. 1 stycznia 2002 – przeniesienie gminy do powiatu będzińskiego w województwie śląskim. 14 września 2007 – odwiedził Sławków Jerzy Buzek„Kurier Sławkowski” nr 183 z października 2007 r., s. 7.. 2014 - 2015 - Przebudowa Małego Rynku, ul. Kościelnej, Parku Miejskiego oraz terenu przy Szkole Podstawowej nr. 1 im. Jana Baranowskiego, budowa skateparku. 1 lipca 2017 - Wejście Sławkowa do Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. 5 stycznia 2020 - dotarcie pierwszego kontenerowego pociągu z Xi’an w Chinach do Euroterminala Sławków, uznane jednocześnie za oficjalne otwarcie Nowego Jedwabnego Szlaku. 3 lipca 2021 - otwarcie sławkowskiej części Zagłębiowskiego Parku Linearnego pod nazwą "Park Doliny Białej Przemszy", oraz Centrum Edukacji Ekologicznej i Kulturowej. 6 września 2021 - akcja saperska na moście na ul. Olkuskiej po znalezieniu przez przypadkową osobę pocisku z okresu II Wojny Światowej. 5 marca 2022 - utworzenie punktu przerzutu uchodźców z Ukrainy na stacji Sławków Południowy LHS, oraz pierwszy transport około 1500 osób ze stacji kolejowej we Lwowie. 10 października 2022 – w trakcie prac brukarskich przy kościółku św. Jakuba odkryto mury kościoła pw. św. Jana Chrzciciela z 1298 roku 28 czerwca 2024 - Pożar zbiorników z paliwem na terenie stacji kolejowej LHS Sławków
Przypisy
Kategoria:Historia Sławkowa Sławków