Josep Puig i Cadafalch (ur. 15 października 1867 w Mataró, zm. 21 grudnia 1956 w Barcelonie) – kataloński architekt i polityk.
Jeden z głównych przedstawicieli katalońskiej secesji, który zaprojektował wiele obiektów w Barcelonie i jej najbliższych okolicach. Był m.in. projektantem , budynku w którym mieściła się kawiarnia artystyczna Els Quatre Gats; miejsce spotkań i działalności znanych Katalończyków, takich jak Santiago Rusiñol czy Ramon Casas.
Jego nauczycielem był m.in. Lluís Domènech i Montaner. W wieku zaledwie dwudziestu czterech lat otrzymał posadę Architekta Miejskiego w Mataró i sprawował tę funkcję przez pięć lat (1892-1896). W latach 1901–1902 studiował w Barcelonie, po czym objął katedrę w tamtejszej Szkole Architektury (l'Escola d'Arquitectura de Barcelona). W latach 1917–1925 był Prezydentem Wspólnoty Katalońskiej (). Po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej, w 1936 opuścił Katalonię, udał się na emigrację do Francji i zamieszkał w Paryżu. Został członkiem Królewskiej Katalońskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Jerzego w Barcelonie, a od 1942 był prezydentem nielegalnego w Hiszpanii Institut d'Estudis CatalansStrona internetowa IEC – funkcję tę sprawował do swojej śmierci. Gdy w 1947 wrócił do rodzinnego kraju, reżim gen. Franco uniemożliwił mu wykonywanie zawodu architekta, wobec czego Puig i Cadafalch zajął się restauracją historycznych budynków i pomników.
thumb|left|280px|Casa Ametller (po lewej) i Casa Batlló w Barcelonie Barcelona, Casa de les Punxes|thumb Barcelona, Palau del Baro de Quadres|thumb Puig i Cadafalch był autorem kilku ważnych książek o architekturze katalońskiej i pierwszej sztuce romańskiej. Uprawiał różne style architektoniczne: secesja - najważniejsze realizacje to Casa Amatller, Casa Martí i, w szczególności Casa de les Punxes czy Casa Terradas - wszystkie powstałe w latach 1985-1905, idealizm racjonalistyczny - najważniejsze realizacje to Casa Trinxet, Casa Muntades i Casa Company, neoklasycyzm (monumentalizm) - najważniejsze realizacje są związana z Międzynarodową Wystawą w Barcelonie w 1929.
Uznaje się go za ostatniego przedstawiciela katalońskiej secesji i pierwszego reprezentanta neocentyzmu - katalońskiego ruchu kulturalnego. Jego styl odróżniał go od współczesnego mu Antoniego Gaudíego, co wyraźnie widać przy ulicy Passeig de Gràcia w barcelońskiej dzielnicy Eixample, gdzie Casa Amatller zbudowany według projektu Puiga i Cadafalcha sąsiaduje z wybudowanym kilka lat później słynnym budynkiem Casa Batlló zaprojektowanym przez Gaudiego.
Najważniejsze realizacje i projekty Casa Macaya (Barcelona) (Barcelona; Passeig de Gràcia, 41) Casa Pere Company (Barcelona) Casa Serra (Barcelona) (Barcelona) Casa Muley-Afid (Barcelona) Casa Muntades (Barcelona) Casa de les Punxes/Casta Tarrades (Barcelona, Av. Diagonal, 416-420) (1903 - 1905) Casa Sastre Marquès (Barcelona) Fàbrica Casaramona (Barcelona) Palau Baró de Quadras (Barcelona, Av. Diagonal, 373 i Rosselló, 279) (1904 - 1906) Torre Pastor de Cruïlles (Barcelona) Casa Pich i Pon Barcelona) restauracja i przebudowa budynku z XVII w. (Barcelona, Ciutat Vella, Carrer Sant Pere Més Alt, 46) (1924) Casa Garí (Argentona) Casa Puig i Cadafalch (Argentona) Casa Furriols (La Garriga) Ajuntament (Mataró) Casa Coll i Regàs (Mataró) Casa Parera (Mataró) Casa Sisternes (Mataró) El Rengle (Mataró) La Beneficiència (Mataró) Caves Codorniu (Sant Sadurní d'Anoia) La telegrafia (El Prat de Llobregat) granja Terrades (Seva) fàbrica Carbonell Sussagna (Canet de Mar) Les Quatre Columnes (Barcelona, Montjuïc)
Przypisy
Kategoria:Katalońscy architekci Kategoria:Katalońscy politycy Kategoria:Ludzie związani z Barceloną Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1956 Kategoria:Architekci secesji Kategoria:Ludzie urodzeni w Mataró