Onomakritos (ur. ok. 530, zm. 480 p.n.e.) – grecki poeta i redaktor wyroczni (χρησμολόγος, z gr. χρησμός), związany z dynastią Pizystratydów.
Herodot podaje, że Hipparch, syn Pizystrata zlecił Onomakritosowi zebranie i uporządkowanie wyroczni Muzajosa. Jednak po tym, jak poeta Lasos z HermionePostać niezbyt znana, prawdopodobnie poeta i autor traktatów muzycznych, twórca hymnów i dytyrambów. udowodnił mu dopuszczenie się fałszerstwa przepowiedni, Onomakritos został przez Hipparcha wygnany z Aten. Pojednał się z Pizystratydami po obaleniu tyranii. Według Herodota Onomakritos przebywał na dworze Kserksesa I, króla Persji i zachęcał go swoimi wyroczniami do wojennej wyprawy przeciwko GrecjiHerodot, 7.6.
Pauzaniasz uważał Onomakritosa za autora niektórych utworów przypisywanych MuzajosowiPauzaniasz, 1.22.7.. Również dzięki Pauzaniaszowi wiadomo, że Onomakritosowi przypisywano reformę i upowszechnienie kultu dionizyjskiego. Poeta był autorem pieśni kultowych ku czci DionizosaPauzaniasz, 8.37.5..
Onomakritos był również uważany za członka rzekomej komisji PizystrataO. Kern, Orphicorum fragmenta, Berolini 1922, testimonium 189., powołanej w celu zebrania, uporządkowania i zredagowania poematów Homera. Obecnie większość badaczy uważa, że komisja Pizystrata nie istniała (najwcześniejsze poświadczenie tej tradycji pochodzi dopiero z czasów CyceronaDe oratore, III 13, 137.), jednak przekazy o udziale Onomakritosa w pracach komisji świadczą o tym, że Onomakritos uważany był w starożytności za wybitnego znawcę poezji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Herodot 7.6; Pauzaniasz 1.22.7, 8.37.5 Lengauer Włodzimierz, Hieroi Logoi – tajne nauki Starożytnych Greków, Ars Regia 1993, nr 1 (2), s. 13-34
Kategoria:Ateńscy poeci VI wieku p.n.e. Kategoria:Ateńscy poeci V wieku p.n.e.