Lindsay Edward „Lew” Wilson (ur. 15 października 1948 w Methven) – nowozelandzki wioślarz, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.
Kariera Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Monachium w 1972, gdzie osada Nowej Zelandii w składzie: Tony Hurt, Wybo Veldman, Dick Joyce, John Hunter, Lew Wilson, Joe Earl, Trevor Coker, Gary Robertson i Simon Dickie (sternik) zdobyła złoty medal. W finale wyprzedzili osadę USA o 2,67 sekundy i osadę NRD o 2,73 sekundy. Był to pierwszy w historii złoty medal dla Nowej Zelandii w tej konkurencji oraz pierwszy złoty medal wywalczony przez reprezentację z półkuli południowej. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976, gdzie nowozelandzka ósemka: Ivan Sutherland, Trevor Coker, Peter Dignan, Lew Wilson, Joe Earl, Dave Rodger, Alec McLean, Tony Hurt i Simon Dickie zajęła trzecie miejsce. W finale o 5,22 sekundy szybsza była osada NRD, a o 2,69 wyprzedziła ich osada Wielkiej Brytanii.
W ósemkach zdobył również brązowe medale na mistrzostwach świata w Lucernie (1974) i mistrzostwach świata w Nottingham (1975), a także złoty na mistrzostwach Europy w Kopenhadze (1971).
W 1973 był mistrzem Nowej Zelandii w ósemce, jako członek osady Waikato. Ponadto był prezesem Waikato Rowing Association, działaczem w Waikato Rowing Club, selekcjonerem reprezentacji narodowej i koordynatorem treningowym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nowozelandzcy działacze sportowi Kategoria:Nowozelandzcy trenerzy Kategoria:Nowozelandzcy medaliści olimpijscy Kategoria:Nowozelandzcy wioślarze Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Wioślarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Wioślarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976