thumb|Uprawa rolina Jawie.
Prawo własności nieruchomości gruntowych w Indonezji jest regulowane Ustawą nr 5 z roku 1960 (UU 5/1960)Act no. 5 of 1960 Concerning Basic Regulations on Agrarian Principles oraz aktami rządowymi. Podobnie jak całe prawo indonezyjskie, obok instytucji rodzimych (w tym zwyczajowego prawa adat), nosi wpływy prawa holenderskiego i brytyjskiego.
Prawo wyróżnia pierwotne (5) i wtórne (4) tytuły do nieruchomości gruntowych. Pierwotne tytuły wywodzą swoją moc od państwa i podlegają państwowej rejestracji, natomiast tytuły wtórne przyznawane są umowami przez prywatnych właścicieli.
Pierwotnymi tytułami są: pełne prawo własności (hak milik), prawo do uprawy ziemi (hak guna usaha), prawo do wznoszenia budynków (hak guna bangunan, HGB), prawo użytkowania ziemi (hak pakai), prawo do zarządu (hak pengelolaan, HPL). Tytułami wtórnymi są: prawo do najmu, prawo do dzierżawy za część plonów, prawo do hipoteki, prawo do wyrębu.
Obywatele Indonezji mogą uzyskać każde z tych praw. Możliwość uzyskiwania pierwotnych praw do nieruchomości gruntowych przez obcokrajowców jest ograniczona. Nie mogą oni być posiadaczami pełnego prawa własności, a pozostałe prawa są im przyznawane jedynie czasowo.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawo w Indonezji Kategoria:Prawo rzeczowe