Daozang – zbiór ksiąg stanowiących kanon taoizmu.
Zbiór ten ukształtował się w IV-V wieku. W skład obecnego kanonu Daozang, ustalonego w 1436 roku, wchodzi 1120 tomów. Wcześniejsze redakcje były o wiele obszerniejsze, jednak wiele ksiąg zaginęło na skutek rozkazu Kubilaj-chana, który w 1281 roku nakazał spalić Daozang.
Daozang dzieli się na trzy części zwane Grotami (三洞, San dong): Grota prawdy (Dongzhen, 洞真部) – teksty medytacyjne i rytualne sekty Najwyższej Czystości. Grota tajemnicy (Dongxuan, 洞玄部) – teksty sekty Lingbao, a także opis rytuałów i amuletów. Grota ducha (Dongshen, 洞神部) – rejestr nazw i funkcji duchów związanych z sektą Niebiańskich Mistrzów.
W skład Daozang wchodzą także cztery dodatki (四辅, Sifu): Wielka tajemnica (Taixuan, 太玄部) – Daodejing. Wielki pokój (Taiping, 太平部) – księga Taipingjing. Wielka czystość (Taiqing, 太清部) – teksty alchemiczne i filozoficzne. Ortodoksja (Zhengyi, 正一) – teksty sekty Niebiańskich Mistrzów.
Bibliografia
Kategoria:Taoizm