Głożyna pospolita, jujuba pospolita (Ziziphus jujuba) – gatunek krzewu lub niewysokiego drzewa z rodziny szakłakowatych. Występuje w Europie południowej, Indiach, Himalajach, Chinach.
Morfologia Pokrój Dorasta do 8 m wysokości. Liście Jajowate, piłkowane, opadające na zimę. Mają u nasady dwa ciernie będące przekształconymi przylistkami. Kwiaty Drobne, zielonkawe, zebrane w baldachokształtne kwiatostany. Owoce Czerwonawe o kształcie kulistym lub podłużnym i długości ok. 25 mm. Dojrzewają późną jesienią i zimą, na drzewie już bezlistnym. Mają smak podobny do jabłek.
Zastosowanie Znana i ceniona w Chinach przed III w. p.n.e., owoce używane także w celach rytualnych. Owoce odnaleziono w pochodzącym z II w. p.n.e. grobowcu z Mawangdui. Za czasów dynastii Tang w północnych Chinach hodowano kilka odmian głożyny (w tym kwaśną), a szczególnie aromatyczne owoce importowano z Turkiestanu. Z owoców wyrabiano wino, przechowywano je w solance i marynowano. Pastę z owoców wykorzystuje się jako nadzienie do zongzi, przyrządzanych z okazji Święta Smoczych Łodzi. Czerwone (kolor szczęśliwy) owoce są obowiązkowym dodatkiem do kleiku laba jadanego pod koniec roku księżycowego, ze względu na symbolikę nazwy (zao – „głożyna” brzmi podobnie jako zao – „wcześnie” [otrzymać bogate plony]). Uważa się także, że mają działanie wzmacniające dla osób o delikatnym i wrażliwym zdrowiu. Roślina uprawiana jest w Japonii (po japońsku natsume) dla owoców jadanych na surowo (tzw. daktyle chińskie). Owoce są spożywane także po ugotowaniu, suszeniu lub w marynacie. Może być uprawiana w strefach 7-10. Jest to roślina lecznicza, przy czym surowcem są owoce. thumb|left
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szakłakowate Kategoria:Kuchnia chińska Kategoria:Kuchnia japońska Kategoria:Rośliny w kulcie hinduistycznym Kategoria:Rośliny owocowe