Adam von Fulda (ur. ok. 1445 w Fuldzie, zm. w 1505 w Wittenberdze) – niemiecki kompozytor i teoretyk muzyki okresu renesansu.
Studiował prawdopodobnie w południowych Niemczech. Do ok. 1490 przebywał w zakonie benedyktynów w Vornbach, niedaleko Pasawy.
W latach 1490–1498 pozostawał w służbie elektora saskiego księcia Fryderyka III Mądrego na dworze w Torgau jako śpiewak i kapelmistrz, a od 1492 lub 1494 także jako historiograf.
W 1502 wykładał na nowo utworzonym Uniwersytetu w Wittenberdze. Zmarł w czasie zarazy w 1505.
W 1490 ukończył traktat De musica, w którym opowiedział się za wokalizacją w stylu a cappella i podzielał poglądy Johannesa Tinctorisa w kwestii konsonansów i dysonansów. Zwracał też uwagę na rozwój muzyki instrumentalnej i na różnice między wokalnym a instrumentalnym traktowaniem głosów. Jego poglądy, zwłaszcza w dziedzinie teorii menzuralnej, wywarły znaczny wpływ m.in. na Sebastiana z Felsztyna.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Fuldzie Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy teoretycy muzyki Kategoria:Urodzeni w 1445 Kategoria:Zmarli w 1505