Karol Kilian Stanisław Śliwowski (ur. 24 maja 1855Akt urodzenia i chrztu datowany wg kalendarza gregoriańskiego, ochrzczony został 8 lipca 1855 (w wielu źródłach data urodzenia 29 czerwca jest de facto błędnie przeliczoną na kal. juliański datą chrztu – jeśli już to winno być 26 czerwca) w WarszawieDostępne źródła często podają, że biskup Śliwowski urodził się w majątku ziemskim koło Warszawy. Henryk Śliwowski, ojciec Karola, mieszkając w Warszawie zarządzał równocześnie rodzinnymi dobrami Żylin w parafii Kozłów Biskupi (powiat sochaczewski). W tym majątku zmarł niebawem po narodzinach syna tj. 16 sierpnia 1855 roku. Stąd też prawdopodobnie błędne powszechne wspomnienie o miejscu narodzin Karola Śliwowskiego., zm. 6 stycznia 1933 we wsi Sedanka) – pierwszy rzymskokatolicki biskup Wschodniej Syberii.
Życiorys Syn Henryka Jacentego Antoniego Śliwowskiego i Kornelii Balbiny z Boczarskich. Święcenia kapłańskie przyjął w Petersburgu w 1883 roku, po czym objął funkcję wikariusza w Siennie (gubernia mohylewska). W roku 1885 otrzymał probostwo w Leplu (gubernia witebska). W październiku roku 1897 przeniesiony został na probostwo w Kazaniu, gdzie pełnił również obowiązki kapelana wojskowego oraz administratora duszpasterstwa wojskowego dla IV okręgu, obejmującego gubernie: kazańską, wiacką, niżnegorodzką, permską i sybirską. Na własną prośbę w październiku 1911 roku został skierowany do Władywostoku. Parafię tą objął w styczniu roku następnego. 28 października 1923 w Harbinie z rąk delegata Stolicy Apostolskiej arcybiskupa Celso Constantiniego otrzymał sakrę biskupią a 15 listopada tr. po powrocie do Władywostoku, został powołany na biskupa ordynariusza utworzonej 2 lutego 1923, zależnej bezpośrednio od papieża diecezji władywostockiej. W 1930 roku został przymusowo wywieziony do oddalonej ok. 20 km od Władywostoku Sedanki, gdzie pozbawiony środków do życia oraz możliwości sprawowania funkcji duszpasterskich zmarł 6 stycznia 1933. Zasługą ks. Śliwowskiego była budowa kościołów w Leplu i w Kazaniu, oraz pięknej katedry gotyckiej we Władywostoku.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 230, poz. 630 „za zasługi na polu propagandy polskości na Dalekim Wschodzie oraz za działalność filantropijną”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny. Warszawa – Kraków 2016, zeszyt 208 (t. 51/1), s. 8–10. Akt urodzenia i chrztu – Warszawa, parafia św. Andrzeja, nr 380 Nekrolog – Świat 1933 nr3, s. 19 (21/28).
Kategoria:Duszpasterze polonijni Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy w Rosji Kategoria:Polscy biskupi katoliccy Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji w ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1933