Witold Lassota, ps. Wiesław, Skoczek (ur. w Czerkasach, zm. 6 stycznia 2004 w Ciechocinku) – polski dziennikarz i działacz polityczny, redaktor naczelny „Ilustrowanego Kuriera Polskiego” (1953–1986), poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI i VII kadencji (1961–1980), wiceprzewodniczący Trybunału Stanu (1982–1989).

Życiorys Urodził się w Czerkasach w guberni kijowskiej w rodzinie Leona (zm. 1976) i Jadwigi z TarnowskichHistoria rodu Rawicz-Lassotów sięga XVI wieku – ich protoplastą był Eryk Lassota. Dziadek Witolda walczył w powstaniu styczniowym. Rodzina utrzymywała kontakty z Gabrielą Zapolską i Jarosławem Iwaszkiewiczem. Po traktacie ryskim i wytyczeniu granicy polsko-radzieckiej przeprowadziła się do Kowla, gdzie Witold uczęszczał do szkoły powszechnej i zdał egzamin maturalny. Ukończył Państwową Szkołę Techniczną we Lwowie. W mieście tym zaczął swoją pierwszą przygodę z dziennikarstwem – nadesłał zdjęcia reporterskie do dziennika „Wiek Nowy”, które następnie opublikowano. Po ukończeniu szkoły w 1939 podjął pracę w Żabince w powiecie brzeskim jako inżynier budowy dróg i mostów. Został przyjęty na trzeci rok studiów na Politechnice Lwowskiej. W okresie okupacji radzieckiej przebywał w miejscowości Lasota pod Brześciem. Po zajęciu Polesia przez wojska niemieckie w 1941 walczył w oddziale partyzanckim Józefa Sobiesiaka Maksa. W 1942 wstąpił w szeregi Armii Krajowej (pod pseudonimami Skoczek i WiesławPolska Podziemna. Samodzielny Okręg Polesie ZWZ-AK: „Forteca”, „Rydze”, „Żuraw”, „Kwadra”, „Twierdza”, dws-xip.pl, następnie posługiwał się również fikcyjnym nazwiskiem Marynowski). Był adiutantem komendanta 30 Dywizji Piechoty AK, a także kierownikiem dywersji – organizował sabotaż linii kolejowej Brześć – Kowel – Sarny. Chronił mieszkańców Wołynia przed partyzantką Ukraińskiej Armii Powstańczej. W 1944 przystąpił do radzieckiej partyzantki na Lubelszczyźnie. W tym samym roku został aresztowany w Siedlcach i zesłany do łagru Nagornaja koło Permu, z którego powrócił do Polski w 1946.

Osiadł w Toruniu (rodzina zamieszkała uprzednio w Pędzewie), gdzie kierował Urzędem Kontroli Prasy (1946–1952), a także współpracował z „Głosem Demokratyczny” oraz „Głosem Pomorza”. W 1946 wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego. W 1952 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W styczniu 1953 objął funkcję redaktora naczelnego przejętego uprzednio od Stronnictwa Pracy „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”. W wyniku wyborów w 1961 po raz pierwszy wszedł w skład Sejmu PRL z okręgu Bydgoszcz. Reelekcję uzyskiwał w latach 1965, 1969, 1972 i 1976 w tym samym okręgu. W Sejmie PRL stał na czele Komisji Kultury i Sztuki, zasiadał również w Komisji Sprawiedliwości. W latach 1954–1981 był członkiem Centralnego Komitetu SD, od 1980 zasiadając w jego prezydium. Od 1959 do 1961 był zastępcą przewodniczącego w latach 1961–1981 przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu SD w Bydgoszczy. Sprawował funkcję wiceprzewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Działał na rzecz regionu – w 1984 stanął na czele Społecznej Rady do Spraw Powołania Akademii Medycznej w Bydgoszczy.

Po odejściu z Sejmu pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Trybunału Stanu dwóch kadencji (1982–1989)Informacje na stronie Trybunału Stanu oraz wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej (łącznie pozostawał na tym stanowisku przez ponad dwie dekady). Był członkiem Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa (1986–1989)Witold Lasota (sic!), w: Rada Konsultacyjna przy Przewodniczącym Rady Państwa: 1986–1987 (red. Tadeusz Kołodziejczyk, Danuta Górecka), Warszawa 1988, str. 434. Ze stanowiska redaktora naczelnego IKP odszedł w 1986 – był wówczas szefem redakcji dziennika z najdłuższym stażem w skali kraju.

Odznaczony m.in. Krzyżem KawalerskimKrzysztof Błażejewski, Klapa, rąsia, goździk, buźka..., express.bydgoski.pl z 25 maja 2007 i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także Orderem Sztandaru Pracy I klasyOdznaczenia państwowe dla pracowników Wydawnictwa „Epoka”, „Tygodnik Demokratyczny”, nr 41 z 12 października 1980, str. 2. Uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami (przez rząd emigracyjny; w 1990 odznaczenie zweryfikowano jako Krzyż Walecznych), Złotym Krzyżem Zasługi (1955), Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Krzyżem Partyzanckim oraz Medalami 10- (1955), 30- i 40-lecia Polski Ludowej, Komisji Edukacji Narodowej, a także Złotą odznaką honorową TPPR (1968)Złote odznaki TPP-R dla dziennikarzy, „Trybuna Ludu”, nr 148, 30 maja 1968, str. 4.

Żonaty, miał syna. Jego ciotką była Wanda Wermińska. Zmarł w 2004, został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Wołuszewskiej w Ciechocinku„Gazeta Pomorska”, nr 6 z 8 stycznia 2004, str. 21 (nekrolog).

Przypisy

Bibliografia Witold Lassota, w: Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. T. 4. Nasi przedstawiciele: noty biograficzne posłów SD w Sejmie PRL w kadencjach V, VI, VII, (red. Wiktoria Beczek, Andrzej Rajewski, Władysław Witold Spychalski), Warszawa 1980, str. 79. Andrzej Maślankiewicz, Witold Lassota, „Gazeta Wyborcza” (Gdańsk), nr 101 z 29 kwietnia 2004, str. 7 (wspomnienie; przedruk w dodatkach regionalnych GW w Kielcach, Lublinie, Warszawie i Łodzi) Zefiryn Jędrzyński, Witold Lassota, w: Toruński Słownik Biograficzny (red. Krzysztof Mikulski), Toruń 2007, str. 99–100. Witold Lassota, w: Kto jest kim w Polsce, Wydawnictwo Press, Warszawa 1984, str. 518. Juliusz Smoczyński, Te najciekawsze lata są jeszcze przede mną – mówi Witold Lasota (sic!), „Kurier Polski”, nr 10 z 14–16 stycznia 1983, str. 4. Janusz Szałkowski, Słowo przekazywane jest czymś więcej niż informacją, „Kurier Polski”, nr 205 z 21 października 1985, str. 5 (wywiad z Witoldem Lassotą). Informacje w BIP IPN.

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Członkowie Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Członkowie Trybunału Stanu (Polska Ludowa) Kategoria:Członkowie Prezydiów Wojewódzkich Rad Narodowych Kategoria:Członkowie Prezydium Centralnego Komitetu SD (1944–1989) Kategoria:Członkowie Wojewódzkich Komitetów Frontu Jedności Narodu Kategoria:Ludzie urodzeni w Czerkasach Kategoria:Ludzie związani z Czerkasami Kategoria:Ludzie związani z Kowlem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1945–1989 Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy żołnierze partyzantki radzieckiej Kategoria:Posłowie z okręgu Bydgoszcz (PRL) Kategoria:Przewodniczący Wojewódzkich Komitetów SD (1944–1989) Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy Kategoria:Uczestnicy walk z ukraińskim podziemiem zbrojnym 1939–1947 (Armia Krajowa) Kategoria:Żołnierze 30 Dywizji Piechoty Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 2004