12,8 cm PaK 44 (Panzerabwehrkanone) niemieckie działo przeciwpancerne z okresu II wojny światowej i najpotężniejsza broń przeciwpancerna z tego okresu. Zostało opracowane jako rezultat doświadczeń uzyskanych na froncie wschodnim w 1943. Dowództwo niemieckie wysunęło zapotrzebowanie na działo dużego kalibru po obejrzeniu 122 mm dział rosyjskich. Początkowo zakładano stworzenie działa polowego znanego jako Kanone K 44, ale po wprowadzeniu przez stronę rosyjską ciężkich czołgów takich jak IS-2 skoncentrowano się na wprowadzeniu udoskonaleń mających na celu stworzenie działa przeciwczołgowego. PaK 44 na krótkich i średnich odległościach miał podobne osiągi jak 88 mm Pak 43, ale na dużych oraz bardzo dużych odległościach (2000-3000 metrów) nie miał sobie równych. Działo stanowiło uzbrojenie ciężkiego niszczyciela czołgów Jagdtiger.
Pocisk PzGr. 43 był w stanie przebić 219 mm pancerza (pod kątem 60°) z odległości 500 metrów.
Wersje armaty 12,8 cm Pak 44 występowała w 5 wersjach różniących się głównie masą konstrukcji. Armata była montowana na różnych typach lawet m.in. francuskiej lawecie z armaty 155mm GPF-T (wersja 81/1). Wersja 12.8 cm Kanone 80 była montowana w Jagdtiger, a także użyto jej w Panzerkampfwagen VIII Maus. WersjaMasa12.8 cm Kanone 4410 160 kg12.8 cm Kanone 81/112 172 kg12.8 cm Kanone 81/28 302 kg
Przypisy
Bibliografia Ian V. Hogg, Encyklopedia uzbrojenia, Wydawnictwo Bellona.
PaK Kategoria:Niemiecka broń artyleryjska II wojny światowej