Nadieżda Aleksandrowna Kaszereninowa (, ur. 1 lutego 1870 w Sankt PetersburguД. Г. Квасов, Л. К. Федорова-Грот: Физиологическая школа И. П. Павлова. Наука. Ленинградское отделение, 1967 г. s. 123, zm. 1920) – rosyjska lekarka, fizjolożka. Jej ojcem był admirał Aleksandr Parmenowicz Kaszereninow (1843–1920). Studiowała w Instytucie Medycznym w Petersburgu, ukończyła studia w 1902 roku. Służyła jako lekarz wojskowy w Mandżurii podczas wojny rosyjsko-japońskiej. Od 1906 współpracowała z Iwanem Pawłowem w Wojskowej Akademii Medycznej i Carskim Instytucie Medycyny Doświadczalnej. Od 1910 powróciła do praktyki lekarskiej. W 1920 roku kierując szpitalem chorób zakaźnych zachorowała na tyfus i zmarła.
Przypisy
Wybrane prace Материалы к изучению условных слюнных рефлексов на механическое раздражение кожи у собаки. Дисс., СПб., изд. ВМА, 1908 О механическом раздражении как раздражителе слюнных желез. Труды Общества русских врачей ss. 385–388 (1905)
Bibliografia George Windholz. Three Researchers in Pavlov's Laboratories. NWSA Journal 1, 3, ss. 491-496 (1989)
Kategoria:Absolwenci uczelni w Petersburgu Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Rosyjscy fizjolodzy Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1920