Edmund Grabianowski (ur. 15 listopada 1893 w Pakosławiu, zm. 27 lutego 1968Artykuł, który ukazał się w Sporcie nr 33/1982 mówi, że Grabianowski zmarł w 1958 roku, jednak na jego grobie widnieje data 1968. Wynika to zapewne z nieprawidłowego odczytania przez redakcję czasopisma listu Marii Grabianowskiej-Lebiedzińskiej, w którym opisuje ona biografię tego człowieka. w Gliwicach) – pierwszy prezes Górnośląskiego Związku Towarzystw Sportowych, jeden z założycieli Polonii Bytom i również jej pierwszy prezes oraz działacz Polskiego Komisariatu Plebiscytowego.

Życiorys Urodził się w rodzinie urzędnika pocztowego Michała Grabianowskiego oraz Marii. Ojciec zmarł wcześnie i Grabianowski był wychowywany wraz z rodzeństwem przez matkę samotnie.

Ukończył Real-Lyzeum w Poznaniu i rozpoczął studia na Bergakademie Berlin. W trakcie I wojny światowej skończył studia i otrzymał dyplom magistra inżyniera górniczego. Po odbyciu praktyki przyjechał na Górny Śląsk i zatrudnił się w Polskim Komisariacie Plebiscytowym w Bytomiu. Uczestniczył również w walkach powstańczych.

4 stycznia 1920 roku wraz z Alojzym Budniokiem i Maksymilianem Wilimowskim zorganizował zebranie założycielskie Klubu Sportowego Polonia Bytom – klubu mającego integrować społeczność polską na plebiscytowym Górnym Śląsku i został jego pierwszym prezesem. W tym okresie również był prezesem Górnośląskiego Związku Towarzystw Sportowych – protoplasty Śląskiego Związku Piłki Nożnej. Był członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Województwa Śląskiego. W 1929 roku pracował jako asystent zawiadowcy kopalni „Król - Św. Jacek” w Królewskiej HucieM.P. z 1929 r. nr 114, poz. 285 „za zasługi na polu pracy narodowej i społecznej”..

W 1924 roku wziął ślub z Heleną Flieger, córką innego działacza sportowego – Stanisława Fliegera. Mieli troje dzieci – Marię, Zdzisława i Jolantę.

Po II wojnie światowej mieszkał w Zabrzu, gdzie był kierownikiem produkcji na Kopalni Zabrze-Wschód, a następnie przeniósł się do Gliwic i pracował w tamtejszym Zjednoczeniu Przemysłu Materiałów Ogniotrwałych. W latach pięćdziesiątych przeszedł na wcześniejszą emeryturę ze względu na chorobę serca. W grudniu 1967 roku podczas wyjazdu do Warszawy przeszedł zawał i spędził dwa i pół miesiąca w Szpitalu Bielańskim. Powrócił do domu czując się dobrze, jednak po dwóch dniach nastąpił kolejny zawał. Zmarł w Szpitalu Miejskim w Gliwicach 27 lutego 1968 roku o godz. 16:00. Został pochowany na Centralnym Cmentarzu Komunalnym w Gliwicach, sektor C5-11-32. mały|Grób Edmunda Grabianowskiego na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Ordery i odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi (4 maja 1929)

Przypisy

Bibliografia

Ocalić od zapomnienia. Miesiąc Pamięci Narodowej. Inż. górnik Edmund Grabianowski Sport nr 33, Katowice 1982.

Kategoria:Członkowie Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Województwa Śląskiego Kategoria:Ludzie związani z Bytomiem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Polonia Bytom Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1968