33 Gwardyjska Bierisławsko-Chingańska Armia Rakietowa dwukrotnie odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru oraz Orderem Suworowa () – związek operacyjny Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego Związku Radzieckiego, następnie – Rosji. Sztab Armii stacjonuje w mieście Omsk, JW 43189.

Dowództwo armii zostało sformowane 8 czerwca 1970 na bazie 7 Samodzielnego Korpusu Rakietowego w Omsku na podstawie dyrektywy Głównodowodzącego Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego z 23 kwietnia 1970.

W skład armii początkowo weszły dywizje rakietowe posiadające na uzbrojeniu rakiety międzykontynentalne R-9 i R-16.

Skład W skład nowo utworzonego związku operacyjnego weszły: 35 Dywizja Rakietowa odznaczona Orderami Czerwonego Sztandaru, Kutuzowa oraz Aleksandra Newskiego. Jednostki dywizji początkowo były rozmieszczone na Zakaukaziu z dowództwem w mieście Ordżonikidze. W 1981 roku dywizja została przedyslokowana do m. Borowicha, faktycznie jest to miasto zamknięte ZATO Sibirskij w Kraju Ałtajskim – JW 52929. 36 Gwardyjska Wiedeńska Dywizja Rakietowa odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Gładkoj w Kraju Krasnojarskim, inaczej znane jako Krasnojarsk-66, faktycznie jest to miasto zamknięte ZATO Kiedrowyj – JW 34139. 39 Gwardyjska Głuchowska Dywizja Rakietowa odznaczona Orderami Lenina, Czerwonego Sztandaru, Suworowa, Kutuzowa oraz Bohdana Chmielnickiego. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Paszino, inaczej Nowosybirsk-95 w pobliżu Nowosybirska – JW 34148. 41 Gwardyjska Lwowsko-Berlińska Dywizja Rakietowa odznaczona Orderami Kutuzowa oraz Bohdana Chmielnickiego. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Alejsk-4 w Kraju Ałtajskim – JW 34159. 57 Dywizja Rakietowa. Sformowana została w m. Żangiz-Tobe, inaczej znane jako Gieorgijewka-4, faktycznie było to miasto zamknięte ZATO Sołniecznyj w obwodzie semipałatyńskim w Kazachstanie – JW 36678. Dywizję wyprowadzono z Kazachstanu na początku lat 90. i rozformowano. 62 Dywizja Rakietowa odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Użur-4 (Sołniecznyj) w Kraju Krasnojarskim – JW 32441.

W początkowym okresie związki taktyczne 33 Armii Rakietowej dysponowały rakietami typu R-9A (kod NATO: SS-8 Sasin) oraz R-16 (kod NATO: SS-7 Saddler). W 1979 na uzbrojenie armii zaczęto wprowadzać rakiety RSD-10 Pionier (kod NATO: SS-20 Saber). W 1989 jednostki wyposażono w rakiety typu RS-22 (kod NATO: SS-24 Scalpel). Od 1995 roku podstawowym uzbrojeniem armii omskiej są rakiety typu Topol-M" (kod NATO: Stalin).

Dowódcy 33 Armii Rakietowej 27 czerwca 1970 – 12 czerwca 1977 – gen. por. Aleksandr Chołopow 12 czerwca 1977 – 21 kwietnia 1980 – gen. mjr (od 14 lutego 1978 – gen. por.) Wiktor Jegorow 21 kwietnia 1980 – 12 czerwca 1984 – gen. por. Stanisław Koczemasow 12 czerwca 1984 – 6 stycznia 1989 – gen. por. Jurij Płotnikow 6 stycznia 1989 – 20 maja 1993 – gen. mjr (od 18 lutego 1990 – gen. por.) Witalij Moroz 20 maja 1993 – 14 sierpnia 1995 – gen. mjr (od 23 sierpnia 1993 – gen. por.) Aleksiej Kasjanow 14 sierpnia 1995 – 14 maja 2002 – gen. mjr (od 6 maja 1996 – gen. por.) – Aleksandr Konariow 14 maja 2002 - 16 czerwca 2006 - gen. mjr (od 10 czerwca 2003 – gen. por.) Andriej Szwajczenko od 16 czerwca 2006 r. - gen. por. Giennadij Priwałow

Przypisy

Bibliografia B. Potyrała, W. Szlufik – "Dowództwo sił Zbrojnych ZSRR od rewolucji naukowo-technicznej do równowagi strategicznej", wyd. WSP Częstochowa, 2000 r. "Perechen woinskich czastiej 1946-1991", wyd. Tomsk, 2002 r. W. Fieskow, K. Kałasznikow, W. Golikow – "Armia Radziecka w latach zimnej wojny 1946-1991", wyd. Tomsk, 2004 r. "Wojenno-Istoriczeskij Żurnał" – numery różne z lat 2002-2005.

Kategoria:Armie rakietowe ZSRR Kategoria:33 Gwardyjska Armia Rakietowa Kategoria:Omsk