Stanisław Wegner (ur. 10 kwietnia 1857 w Sokolnikach Małych, powiat Szamotuły, zm. 16 lutego 1930 w Poznaniu) – polski publicysta, tłumacz, księgarz, finansista.
Życiorys Był synem Leona, prawnika i historyka (zm. 1873) i Bronisławy z JarochowskichRemigiusz Kaczmarek: Stanisław Wegner 1857-1930 artykuł na stronie internetowej gminy Kaźmierz.. W Lipsku studiował prawo, filozofię i medycynę. W 1879 osiadł w Poznaniu. Początkowo praktykował w księgarni Jana Konstantego Żupańskiego, był także wspólnikiem księgarni i drukarni kierowanej dawniej przez Napoleona Kamieńskiego. Wydawał i redagował „Tygodnik Powieści”, od 1896 pod tytułem „Biblioteka Powieści”, a także pismo „Wielkopolanin”. W latach 1899–1919 kontynuował działalność księgarni i drukarni zmarłego Franciszka Chocieszyńskiego. Po I wojnie światowej był m.in. dyrektorem Banku Parcelacyjnego (1919–1924)„Kurier Poznański”, R. 25 nr 79 (18 lutego 1930) - wyd. poranne. i publicystą „Gazety Powszechnej”.
Był autorem ponad 1000 publikacji – recenzji teatralnych i muzycznych, felietonów, artykułów okolicznościowych; część ogłaszał pod pseudonimem W. Lasota, część anonimowo. Przekładał na język polski powieści Turgieniewa. Opracował kilka prac poświęconych księgarstwu i życiu wydawniczemu Poznania, a także popularne antologie, m.in.: Złote myśli z dzieł J. I. Kraszewskiego (1879) Skarby rozumu i serca. Myśli i zdania wyjęte z naszych pisarzy Śpiewnik wielkopolski.
Przypisy
Bibliografia Danuta Pędzińska, hasło: „Stanisław Wegner”, w: Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa–Poznań 1981, .
Linki zewnętrzne Publikacje Stanisława Wegnera w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy księgarze Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1930 Kategoria:Polscy tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem