Czesław Nalborski (ur. 22 lutego 1910 w Grajewie, zm. 28 października 1992 w Ełku) – oficer Armii Krajowej ps. „Dzik” i harcmistrz Szarych Szeregów, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Od 1924 członek harcerskiej II Drużyny Męskiej im. Tadeusza Kościuszki w Grajewie. Walczył w wojnie obronnej 1939 w szeregach Suwalskiej Brygady Kawalerii. Został wzięty do niewoli, z której uciekł w 1939. Od 1942 członek Armii Krajowej, szef wywiadu na południową część Prus Wschodnich. Po wojnie więziony za działalność w AK i konspiracyjnym harcerstwie.
Tworzył i prowadził drużyny harcerskie w powojennym Ełku na wzór harcerstwa Polski przedwrześniowej spotykając się z niechęcią władz komunistycznych. W czasach stalinowskich za wyświęcenie sztandaru drużyny w Kościele trafia do więzienia, drużyna zostaje rozwiązana.
Po śmierci Stalina organizował i prowadził społecznie kolejne drużyny harcerskie ucząc młodzież prawdziwej historii i patriotyzmu. W latach 80. odsunięty od pracy w harcerstwie za zapoznawanie młodzieży z wydawnictwami emigracyjnymi dotyczącymi prawdziwej historii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (1943)
Bibliografia Aleksander Omiljanowicz „Barykada” (1968), Aleksander Omiljanowicz „Znikające echa” (1979) Władysław Żarski-Zajdler „Ruch oporu w latach 1939–1944 na Białostocczyźnie„ Jerzy Jabrzembski „Szare Szeregi 1939–1945” (1988) prof. Zdzisław Wesołowski „The Polish Order of the Virtuti Militari and its Cavaliers (1792-1992)” Jerzy Rudnicki „Zabytki Ziemi Łomżyńskiej” (tom II) (2001)
ks. Kazimierz Kułakowski Czesław Nalborski. 1910-1992, w: Białostoczczyzna nr 2/1993
Kategoria:Członkowie Szarych Szeregów Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Ludzie związani z Ełkiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Grajewie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie wywiadu Armii Krajowej Kategoria:Uczestnicy akcji bojowych polskiego podziemia w czasie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1992