Zbrodnia w Lublińcu Starym i Nowym – zbrodnia dokonana 21 marca 1945 roku przez oddział ludowego Wojska Polskiego na ukraińskiej ludności cywilnej ze wsi Stary Lubliniec i Nowy Lubliniec, która odmówiła opuszczenia terytorium Polski i wyjazdu do ZSRR.
Podczas akcji przeprowadzonej przez 2 Samodzielny Batalion Operacyjny Wojsk Wewnętrznych i milicjantów pod dowództwem płka Stanisława Szopińskiego zamordowano w obu wsiach co najmniej od 59 do ok. 90 ukraińskich cywilówKarol Grünberg, Bolesław Sprengel Trudne sąsiedztwo. Stosunki polsko-ukraińskie w X-XX wieku, Warszawa 2005, , s.659: "Żołnierze dopuszczali się różnych aktów przemocy na ludności. Tak np. 1 marca 1945 r. żołnierze 2 Samodzielnego Batalionu Operacyjnego Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) zamordowali co najmniej pięćdziesięciu dziewięciu mieszkańców wsi Stary i Nowy Lubliniec". W akcji brali udział także niektórzy Polacy z Rudy Różanieckiej i prawdopodobnie oddział istribitielnych batalionów. Podczas akcji spalono także większość zabudowań mieszkalnych i gospodarczych.
Przypisy
Bibliografia Karol Grünberg, Bolesław Sprengel Trudne sąsiedztwo. Stosunki polsko-ukraińskie w X-XX wieku, Warszawa 2005, ; Владислав Козубель Тут було наше село, Lwów 1993 Mariusz Zajączkowski, Pod znakiem króla Daniela. OUN-B i UPA na Lubelszczyźnie 1944-1950, Lublin-Warszawa 2016, ISBN 978-83-8098-088-4
Kategoria:Stary Lubliniec Kategoria:1945 w Polsce Lubliniec Kategoria:Nowy Lubliniec