Podwieczorek przy mikrofonie – audycja radiowa istniejąca od 1936, nadawana regularnie w Programie I Polskiego Radia w latach 1958–1989. Twórcami Podwieczorku byli poeta Roman Sadowski i satyryk Jerzy Baranowski.
Obecnie (2019) wybrane skecze i fragmenty audycji emitowane są w niedzielne przedpołudnia, w ramach programu „Czas Pogody” Zbigniewa Krajewskiego w Programie I oraz w „Powtórce z Rozrywki” Programu III Polskiego Radia.
Historia Początki Podwieczorku przypadają na rok 1936. Był to w założeniach program estradowy przystosowany do specyfiki radiowej. Wśród występujących w audycji byli soliści Witold Conti i Wilhelm Korabiowski.
Stałymi konferansjerami byli Zenon Wiktorczyk i Mieczysław Pawlikowski. Zenon Wiktorczyk był także reżyserem, autorem wielu tekstów i wykonawcą. Prowadzili ten program w różnych okresach także: Jan Pietrzak, Tadeusz Ross, Lucjan Kydryński i Eryk Lipiński, a przed wojną Kazimierz Rudzki. Oprawę muzyczną zapewniał Janusz Sent (arch.). Przy fortepianie sygnał audycji grał w latach 60. Marian Radzik, a później Czesław Majewski.
Pierwsza powojenna transmisja miała miejsce w lokalu Cafe Fogg w marcu 1945. Pomysłodawcą odnowienia przedwojennej audycji był Andrzej Rumian, który z Janem Zelnikiem byli twórcami powojennej koncepcji programu. Andrzej Rumian był również autorem stałego segmentu pt. „Wiadomości z kraju i ze Świata” Andrzeja Rumiana. Rodzaj parodii oficjalnej PRL-owskiej propagandy. Jan Zelnik był pierwszym reżyserem całości. Audycja nagrywana była w warszawskich kawiarniach, najczęściej w Stolicy i utrzymywana w konwencji kabaretu variete – rozrywkowej mieszanki słowno-muzycznej. Filary programu stanowili wygłaszający satyryczne monologi Marian Załucki oraz postacie: Dziunia Pietrusińska (Hanka Bielicka), sołtys Kierdziołek (Jerzy Ofierski), kierownik Florczak (Wacław Jankowski i Jerzy Bielenia), urzędnik Malinowski (Kazimierz Brusikiewicz), Proszę Koleżeństwa, Luśka (Janina Jaroszyńska). Popularną pozycją były parodie, w których specjalizowali się Andrzej Dyszak, Tadeusz Ross i Waldemar Ochnia. Stałym punktem programu był także skecz oparty na dynamice nauczyciel – uczennica, zatytułowany Rolska do tablicy, w różnych wariantach, np. Marszelówna do tablicy lub Brusikiewicz do tablicy – w roli profesora występował prowadzący program. Mile widzianym elementem była domieszka piosenek nawiązujących do warszawskiego folkloru w wykonaniu Stanisława Grzesiuka, czy Jaremy Stępowskiego lub parodii wiejskiej mentalności w interpretacji Kazimierza Grześkowiaka. Dla kontrastu włączano także piosenki z repertuaru operetkowego.
Audycja w Radiu Wolna Europa Alternatywna wersja Podwieczorku przy mikrofonie, tworzona przez Wiktora Budzyńskiego i Jana Markowskiego, nadawana była z Monachium, na antenie Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Występowali tam między innymi Wacław Modrzeński, Józef Winawer, Janina Katelbach-Starzyńska, Irena Broniecka-Radwańska, Karol Dorwski i Teresa Nowakowska. Audycje emitowane w latach 1955–1956 miały po 40 min. i rozpoczynały się fragmentem piosenki Trzymajmy się, nie dajmy się.
Wykonawcy Jerzy Bielenia Hanka Bielicka Marcin Bronikowski Kazimierz Brusikiewicz Andrzej Bychowski Tadeusz Chyła Andrzej Dyszak Filipinki Anna German Marian Glinka Bolesław Gromnicki Stanisław Grzesiuk Wacław Jankowski Janina Jaroszyńska Elżbieta Jodłowska Marian Jonkajtys Cezary Julski Stenia Kozłowska Halina Kunicka Zbigniew Kurtycz i Barbara DuninBarbara Dunin-Kurtycz Irena Kwiatkowska Bohdan Łazuka Ludmiła Łączyńska Barbara Marszel Wojciech Młynarski Barbara Muszyńska Jerzy Ofierski Mieczysław Pawlikowski Wanda Polańska Joanna Rawik Hanna Rek Rena Rolska Kazimierz Rudzki Andrzej Rumian Irena SantorIrena Santor - Delicje z podwieczorków przy mikrofonie [3 CD ] Janusz Żełobowski Julian Sztatler Marzena Weselińska Zenon Wiktorczyk Stefan Witas Mieczysław Wojnicki Tadeusz Woźniakowski Lidia Wysocka Marian Załucki Saturnin Żórawski
Przypisy
Kategoria:Audycje PR1