Fernando Rey, właśc. Fernando Casado Arambillet (ur. 20 września 1917 w A Coruña, zm. 9 marca 1994 w Madrycie) – hiszpański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.
Największą sławę i uznanie przyniosły mu kreacje w filmach Luisa Buñuela: Viridiana (1961), Tristana (1970), Dyskretny urok burżuazji (1972), Mroczny przedmiot pożądania (1977), a także rola narkotykowego bossa w legendarnym amerykańskim filmie Francuski łącznik (1971) w reżyserii Williama Friedkina.
Życiorys Urodził się w A Coruña w Hiszpanii jako syn Sary Aambillet Rey i Fernando Casado Veigi. Studiował architekturę, ale wojna domowa w Hiszpanii przerwała jego studia, co doprowadziło go do sukcesu. Rey i jego ojciec walczyli po stronie lojalistów i pod koniec wojny zostali zubożeni.
Karierę filmową rozpoczął jako statysta w musicalu Fazendo Fitas (1935), czasem nawet zdobywając uznanie w Nuestra Natacha (1936), Los cuatro robinsones (1939), Leyenda rota (1940), El rey que rabió (1940), La Dolores (1940), La gitanilla (1940), ¡A mí no me mire usted! (1941) jako Viajero i Escuadrilla (1941). To właśnie wtedy wybrał swój pseudonim sceniczny – Fernando Rey. Zachował swoje imię, ale przyjął drugie nazwisko matki, Rey, krótkie nazwisko o jasnym znaczeniu („Rey” to po hiszpańsku „król”). Znał biegle kilka języków. Jego pierwszą rolą mówioną był książę Alby w dramacie Eugenia de Montijo (1944). Cztery lata później zagrał rolę Filipa I Pięknego, króla Hiszpanii, w hicie hiszpańskiego kina Szaleństwo miłości (Locura de amor, 1948). Był angażowany zarówno do filmów europejskich, jak i amerykańskich.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 28. MFF w Cannes (1975). W latach 1992–1994 był przewodniczącym Hiszpańskiej Akademii Sztuki Filmowej.
W 1960 zawarł związek małżeński z argentyńską aktorką Mabel Campolongo Jaime, lepiej znaną jako Mabel Karr. Byli małżeństwem przez 34 lata do jego śmierci. Mieli syna Fernando Casado Campolongo (ur. 1961) i córkę Mabel.
Zmarł 9 marca 1994 w Madrycie na raka pęcherza moczowego w wieku 76 lat.
Wybrana filmografia Marcelino, chleb i wino (1955) jako Mnich - narrator Księżycowi jubilerzy (1957) jako wuj Ursuli Viridiana (1961) jako Don Jaime Powrót siedmiu wspaniałych (1966) jako ksiądz Navajo Joe (1966) jako ojciec Rattigan Kolty siedmiu wspaniałych (1969) jako Quintero Tristana (1970) jako Don Lope Francuski łącznik (1971) jako Alain Charnier Miasto zwane piekłem (1971) jako ślepiec Dyskretny urok burżuazji (1972) jako Don Rafael Francuski łącznik II (1975) jako Alain Charnier Szacowni nieboszczycy (1976) jako minister ds. bezpieczeństwa Siedem piękności Pasqualino (1976) jako Pedro Jezus z Nazaretu (1977) jako Gasper Mroczny przedmiot pożądania (1977) jako Mathieu Elizo, życie moje (1977) jako Luis Caboblanco (1980) jako szef policji Dyktator z Paradoru (1988) jako Alejandro 1492. Wyprawa do raju (1992) jako Marchena Po drugiej stronie tunelu (1993) jako Miquel
Nagrody + Rok Nagroda Kategoria Film 1970 Nagroda Sant Jordi Najlepszy występ w filmie hiszpańskim Tristana (1970) 1972 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián Najlepszy aktor Wątpliwość (1972) 1977 30. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes Złota Palma Elizo, życie moje (1977) 1986 Nagroda Sant Jordi Najlepszy aktor hiszpański Gwiezdny rycerz (1985)Padre nuestro (1985) 1988 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián Najlepszy aktor Zapach zbrodni (1988)Zimowy dziennik (1988) 1989 Goya Najlepszy aktor Zimowy dziennik (1988) 1993 Nagroda Hiszpańskiego Związku Aktorów i Aktorek Najlepszy aktor telewizyjny El Quijote de Miguel de Cervantes (1991–1992)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hiszpańscy aktorzy filmowi Kategoria:Hiszpańscy aktorzy teatralni Kategoria:Hiszpańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Laureaci Nagrody Goya dla najlepszego aktora Kategoria:Laureaci nagrody za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Filmowym w Cannes Kategoria:Laureaci Srebrnej Muszli dla najlepszego aktora Kategoria:Ludzie urodzeni w A Coruña Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Żołnierze Brygad Międzynarodowych Kategoria:Zmarli na raka pęcherza moczowego