185px|thumb|Portret z 1919 autorstwa Stanisława Lentza Herman Diamand (ur. 30 marca 1860 we Lwowie, zm. 26 lutego 1931 tamże) – polski prawnik i polityk socjalistyczny, poseł do Rady Państwa w Wiedniu XI i XII kadencji, w okresie w II RP poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm I i II kadencji.
Życiorys Urodził się w rodzinie mieszczańskiej jako syn Jakuba i Betty (z domu Holländer). Ukończył szkołę realną we Lwowie, po czym studiował na Uniwersytetach Lwowskim i Wiedeńskim oraz w Czerniowieckim, gdzie w 1896 uzyskał doktorat. Już w czasie studiów związał się z ruchem socjalistycznym jako współorganizator Partii Robotniczej w Galicji (październik–listopad 1890). Zasiadał w jej kierownictwie do 1919 (od 1897 ugrupowanie działało jako Polska Partia Socjalno-Demokratyczna Galicji i Śląska Cieszyńskiego). Wspierał finansowo prasę i wydawnictwa partyjne. Od 1904 do 1931 reprezentował socjalistów polskich z trzech zaborów we władzach II Międzynarodówki i Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej. Podzielał stanowisko Ignacego Daszyńskiego w kwestii m.in. demokratyzacji stosunków galicyjskich, modernizacji gospodarczej kraju, ewolucyjnej realizacji celów socjalistycznych, odzyskania niepodległości, asymilacji Żydów. Popierał działalność militarno-polityczną Józefa Piłsudskiego. Od 1907 do 1918 posłował do wiedeńskiej Rady Państwa. Podczas kadencji zyskał rozgłos i uznanie jako znawca spraw gospodarczych i prawniczych. W 1914 roku był członkiem Naczelnego Komitetu NarodowegoAdolf Nowaczyński: Dokumenty historyczne z wojny europejskiej. Z. 1. Warszawa, 1922, s. 28.. Był członkiem Komisji Sejmowo-Konstytucyjnej Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja: Tymczasowa Rada Stanu. Warszawa, 1998, s. 219..
W grudniu 1918 został powołany w skład Polskiej Komisji Likwidacyjnej, gdzie kierował wydziałem górniczym. Zabiegał u socjalistów francuskich i brytyjskich o poparcie starań Polski w sprawie Śląska. Uczestniczył w delegacji polskiej na rokowania handlem z Niemcami (od 1924 do 1928) i na Konferencję Genewską (1927). Był aktywnym działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej, sprawując w jej kierownictwie funkcję członka Centralnego Komitetu Wykonawczego (od 1919 do 1926) oraz członka, wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Rady Naczelnej (od 1919 do 1930). Uchodził za znawcę praktyki parlamentarnej i spraw finansowo-gospodarczych. Publikował artykuły na łamach polskiej i zagranicznej prasy socjalistycznej, m.in. Naprzodu, „Prawa Ludu”, Robotnika, „Arbeiterzeitung”, „Jüdische Volkstime”.
Zmarł 26 lutego 1931 na atak serca. 1 marca 1931 został pochowany na cmentarzu żydowskim we Lwowie.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny historii Polski (Tom 1\A-K) pod red. Janiny Chodery i Feliksa Chiryka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 2005, , str. 317–318 Biografia na stronie Sejmu RP
Linki zewnętrzne Publikacje Hermana Diamanda w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Czerniowieckiego Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Żydowscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu XI kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu XII kadencji Kategoria:Członkowie Naczelnego Komitetu Narodowego Kategoria:Członkowie Polskiej Komisji Likwidacyjnej Kategoria:Współpracownicy Tymczasowej Rady Stanu Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1919–1939) Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Posłowie na Sejm II kadencji (1928–1930) Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1919–1922) Kategoria:Posłowie z okręgu Lwów (II RP) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1931