thumb|240px|Grób Henryka Baranowskiego na cmentarzu Witomińskim Henryk Baranowski (ur. 4 maja 1932 w Starogardzie Gdańskim, zm. 18 czerwca 2005 w Gdańsku) − polski malarz marynista, marynarz, komandor marynarki wojennej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Alfreda (1906−2003) i Jadwigi (1907−1976)Grób Henryka Baranowskiego [dostęp 2025-11-19].. Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w Starogardzie Gdańskim u Jana Falkowskiego, który zatrudnił go w swoim Zakładzie Dekoracyjno-Malarskim. Po ukończeniu średniej szkoły zawodowej w Starogardzie Gdańskim, w 1948 przeniósł się do Gdyni Orłowa i rozpoczął 3-letni kurs w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Sopocie, który ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Jego rodzice byli właścicielami pensjonatu „Morskie Oko”. W 1951 został przyjęty w charakterze wolnego słuchacza do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Uczęszczał do pracowni prof. Juliusza Studnickiego, Jana Wodyńskiego i Janusza Strzałeckiego. W 1952 powołany do służby wojskowej, którą odbył w Pracowni Plastycznej przy Klubie Oficerskim Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. Po odbyciu służby wojskowej, wrócił do Gdyni i podjął pracę plastyka dekoratora w klubie Zarządu Portu w Gdańsku. W 1956 zgłosił się do Marynarki Wojennej. W 1971 otrzymał stopień oficerski. W 1977 przebywał kilka miesięcy jako obserwator ONZ na Bliskim WschodzieHenryk Baranowski malarstwo · Wojciech Zmorzyński · Gdynia 2003 .
Uprawiał głównie malarstwo marynistyczne, znany jest również z pejzaży Kaszub. Szczególnie upodobał sobie tematy morza i Gdyni. Najczęściej posługiwał się techniką olejną, gwaszem i akwarelą, z technik graficznych linorytem. Stworzył ok. 4000 dzieł.
We wrześniu 1952 w salonie sztuki „Cyganeria” w Gdyni odbyła się pierwsza indywidualna wystawa Henryka Baranowskiego. Brał udział w 74 wystawach ogólnopolskich, zagranicznych i 40 indywidualnych. Prace artysty znajdują się w zbiorach: Wojska Polskiego, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku, Muzeum Miasta Gdyni, muzeów morskich w Rosji, Danii, a także w admiralicjach Rosji, Niemiec, Holandii, Danii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Finlandii, Włoch, Egiptu oraz licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Laureat licznych nagród, medali, dyplomów i wyróżnień. Od 1969 był członkiem ZPAP.
Od 1955 był mężem Aldony z domu Baumgart (1936−2012), artystki malarki, ojcem Artura Henryka, artysty malarza i architekta.
Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 4-8-10)Wyszukiwarka cmentarna – Cmentarze Komunalne w Gdyni.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1991) Złoty Krzyż Zasługi Medal za Zasługi dla Marynarki Wojennej
Nagrody i wyróżnienia
Wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej za twórczość plastyczną o tematyce marynistycznej (1968) Nagroda III stopnia Ministra Obrony Narodowej (1973) Nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej (1978) Wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki (1983) Wyróżnienie honorowe na VI Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA w Sopocie (1985) Źródło:.
Przypisy
Linki zewnętrzne Henryk Baranowski na stronie Muzeum Miasta Gdyni
Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Obrony Narodowej Kategoria:Ludzie kultury związani z Gdynią Kategoria:Ludzie urodzeni w Starogardzie Gdańskim Kategoria:Malarze związani z Gdańskiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy maryniści Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2005