Phoenicoparrus – rodzaj ptaków z rodziny flamingów (Phoenicopteridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowym Peru, zachodniej Boliwii, północnym Chile i północno-zachodniej Argentynie.
Morfologia Długość ciała 90–110 cm; masa ciała 2000–2400 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule zatytułowanym Dodatki i poprawki do tabel równoległych rzędu czapli i nurów oraz do odpowiedniej części już opublikowanej w Conspectus Avium, opublikowanym w czasopiśmie „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) flaming andyjski (P. andinus).
Etymologia Phoenicoparrus (Phoenicoparra, Phaenicoparrus): phoinix, φοινικος phoinikos ‘karmazynowy, czerwony’; lub parra ‘nieznany złowróżbny ptak’ (różnie identyfikowany, np. jako lelek, sowa, dzięcioł, czajka czy białorzytka). Lipocentrus: gr. λιπο- lipo- ‘bez’, od λειπω leipō ‘pozostawić, opuścić’; κεντρον kentron ‘ostroga’.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Phoenicoparrus andinus (R.A. Philippi, Sr., 1854) – flaming andyjski Phoenicoparrus jamesi (Rahmer, 1886) – flaming krótkodzioby
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Flamingi