Pelikan chilijski (Pelecanus thagus) – gatunek dużego ptaka z rodziny pelikanów (Pelecanidae). Ich pióra są czarne po bokach i białe w pozostałych częściach ciała. Zamieszkują zachodnie wybrzeża Ameryki Południowej (Chile i Peru).
Taksonomia Gatunek monotypowy. Bywał niekiedy uznawany za podgatunek pelikana brunatnego (Pelecanus occidentalis).
Rozmiary Długość ciała 137–152 cm; masa ciała 5055–7030 g; rozpiętość skrzydeł 228 cm.
Ekologia Żywi się małymi rybami ławicowymi, żerując w płytkich przybrzeżnych wodach. Gniazduje w dużych koloniach na skalistych wybrzeżach.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN pelikan chilijski od 2008 roku klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność światowej populacji, według szacunków, mieści się w przedziale 100 000 – 1 000 000 osobników. Trend liczebności generalnie uznawany jest za wzrostowy, choć populacja mocno ucierpiała wskutek wyjątkowo silnego zjawiska El Niño w 1998 roku. Ponieważ ptak ten jest podatny na występowanie tego zjawiska pogodowego, stąd zaklasyfikowanie go jako gatunek bliski zagrożenia.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pelikany Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Juana Ignacio Molinę Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1782 roku