Kogia krótkogłowa, kaszalot mały (Kogia breviceps) – gatunek ssaka morskiego z rodziny kogiowatych (Kogiidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1838 roku francuski zoolog Henri Marie Ducrotay de Blainville nadając mu nazwę Physeter breviceps. Holotyp pochodził z Przylądka Dobrej Nadziei, w Prowincji Przylądkowej Zachodniej, w Południowej Afryki. Holotypem była czaszka z Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu zebrana przez Verreaux.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Kogia (Cogia): etymologia niejasna, Gray nie wyjaśnił pochodzenia nazwy zwyczajowej; być może jest to zlatynizowana forma „dziwak”. Może być również uhonorowaniem Turka podpisującego siebie jako „Cogia Effendi”, który obserwował wieloryby żyjące w Morzu Śródziemnym. breviceps: „krótki”; -ceps „-głowy”, od caput, capitis „głowa”.
Zasięg występowania Kogia krótkogłowa jest gatunkiem kosmopolitycznym występującym w umiarkowanych i tropikalnych wodach Oceanu Atlantyckiego, Spokojnego i Indyjskiego; zapisy wyrzuconych na brzeg osobników koncentrują się wzdłuż wschodnich Stanów Zjednoczonych, Afryki Południowej i Nowej Zelandii oraz, w mniejszym stopniu, na wybrzeżach Francji i Hiszpanii; dokładne rozmieszczenie w morzu nieznane.
Morfologia Długość ciała 270–420 cm; masa ciała 342–680 kg. W dolnej szczęce kogi krótkogłowej jest 12–16 (rzadko 10–11) zębów po każdej stronie, natomiast w górnej szczęce na ogół ich brak. Brzuch ma kremowy, czasem różowawy, tył i boki są niebiesko-szare.
Ekologia Należy do zwierząt prowadzących samotny tryb życia, czasem widuje się go w grupach do sześciu okazów. Żywi się kałamarnicami i krabami.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”).
Uwagi
Przypisy
Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Kogiowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1838 roku