Pekarczyk czakoański (Parachoerus wagneri) – gatunek ssaka z rodziny pekariowatych (Tayassuidae), jedyny przedstawiciel rodzaju pekarczyk (Catagonus). Występuje w Paragwaju, Boliwii i Argentynie. Charakteryzuje się dłuższymi uszami, nosem i ogonem od pozostałych gatunków pekari, jest też z nich największy. Żyje w stadach liczących do 10 osobników. Żywi się głównie kaktusami, gdyż występuje w regionie suchym. Po raz pierwszy został opisany na podstawie skamieniałości w 1930. Uważano go za gatunek wymarły. Jest zagrożony wyginięciem w wyniku utraty naturalnych siedlisk.
Przypisy
Bibliografia Wetzel, Ralph M. (1977a). "The extinction of peccaries and a new case of survival." Annals of the New York Academy of Science 288, 538-544.
Kategoria:Pekariowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1930 roku Kategoria:Fauna Urugwaju Kategoria:Fauna Paragwaju Kategoria:Fauna Argentyny