Nangwŏn Kaech’ŏng (ur. 834, zm. 930) – koreański mistrz sŏn, uczeń mistrza T’onghyo Pŏmila.
Życiorys Pochodził z rodziny Kim. Nangwŏn opuścił dom rodzinny w wieku 20 lat.
Początkowo studiował klasykę konfucjańską. Jednak wkrótce rozpoczął studiowanie Sutry Awatamsaki w klasztorach Hwaŏm i Chŏnghaengbŏp. Następnie spędził 3 lata praktykując ascezę na górze Kum.
Pewien starzec poradził mu udać się do klasztoru Kulsan, gdzie powinien spotkać świętego. Nangwŏn udał się to tego klasztoru, gdzie zobaczył go mistrz sŏn Pŏmil. Mistrz rzekł Dlaczego tak późno przychodzisz? Czekam na ciebie już od długiego czasu.
Po śmierci mistrza Nangwŏn spędził jakiś czas w klasztorze Pohyŏn, będąc jego opatem. Został także przedstawiony na dworze królewskim.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 36/9 Yaoshan Weiyan (761-834) 37/10/1 T’onghyo Pŏmil (810-889) szkoła sagul – Korea 38/11/2 Nanggong Haengjŏk (832–916) 39/12/3 Sinjong 39/12/3. Chuhae (bd) 39/12/3. Imŏm (bd) 38/11/2 Nangwŏn Kaech’ŏng (834-930) 39/12/3 Odae Sin'gyŏng (bd) 40/13/4. Taeŭn Tojang 41/14/5. Saja Chihyu 42/15/6. Chŏnghak Tojam 43/16/7. Tut'a Ŭngjin 44/17/8. Tansok Chihyŏn 45/18/9. Changsu Tamjin 46/19/10. Ch'ŏnch'uk Nŭngin 47/20/11. Sin'gwang Chonghwi 48/21/12. Pojo Chinul (1158–1210)
Bibliografia
Red. Lewis R. Lancaster i C.S. Yu. Assimilation of Buddhism in Korea. Religious Maturity and Innovation in the Silla Dynasty. Asian Humanities Press. 1991
Kategoria:Koreańscy mistrzowie sŏn Kategoria:Urodzeni w 834 Kategoria:Zmarli w 930